Nadat we vanmiddag vanochtend nog ’n tukkie hebben gedaan, werd ’t wel tijd om weer ’s ouderwets te genieten van ons tuintje en het zwembad dat daar al ’n tijdje werkloos in de weg stond. Die hebben we gisteren eerst helemaal leeg laten lopen omdat we ff vergeten waren om ook met ’t geweldige weer van de afgelopen weken, de pomp aan te zetten en chloor toe te voegen. Dat zag dus ietwat groen. Gisteren dus leeg laten lopen, Erik heeft ‘m van binnen hélemaal uitgesopt en vandaag weer vol laten lopen. ’t Duurt ff maar dan héb je ook wat.

Dus vanmiddag heeft Jonne met de meiden héérlijk in ’t badje gepoedeld. Héérlijk vond ie ’t. Mijn mannetje is écht gék op water. Geen ángst, níx! Maarja, dat moet je natuurlijk wél in de gaten houden. Dat ging prima. Hier ’n klein beeldverslagje… (jaaaaahhhh, wij waren ‘r natuurlijk wél bij!!!) 

Thx y’all voor het duimen! Het heeft duidelijk z’n “vrucht” (af-)geworpen! 😉
May I present you… our own little eh… cashewnootje… boontje… 😉 Hoeveel duidelijkheid heeft ’n mens nodig… 😉 Even ter verduidelijking: het bolletje in ’t midden van ’t vruchtzakje is het eh… shit… hoe heet dat ook alweer… dooierzakje???  De embrio (heet nog géén foetus volgens mij) is rood omcirkeld.

Als ik mijn eigen berekeningen naga, (1e dag laatste ongesteldheid, 4 juni) dan ben ik nu dus 7 weken en ’n dag (of 2). Maar volgens de metingen zou het pas 6 weken en 3 dagen zijn. Dat scheelt dus bijna ’n week… vind je ’t gék dat je vorige week dan nog nix zag… Toch gaan ze uit van mijn berekening. Ik vind ’t goed, hihi!

Nee, nog nix over de echo, daar is ’t toch nog veel te vroeg voor! 😉

Over vroeg gesproken… schreef ik van de week nog dat Jonne zo lekker aan ’t uitslapen was… vanmorgen was ’t gewoon weer ouderwets euh… nah, vroeg… grúwelijk vroeg! Volgens mij waren we rond half 6 beneden en dan heb ik ’t nog kunnen rekken.

Aangezien ik ‘m meestal zo’n 4 uur ná opstaan weer in bed leg voor ’n ochtend-/middagslaapje, gaat ie ‘r rond ’n uur of 10 weer in… Dat is dus ná de Teletubbies en vóór die enge Elly en haar wiebelwagen (vind dat écht zó ontzettend stom!). Ik sluit niet uit, dat ik er dan zelf ook nog ff in ga…

Ohja, de ARBO arts, daar moest ik gisteren dus heen. Ik heb hem ’n korte samenvatting gegeven van de situatie. Ook heb ik ‘m verteld dat ik (hoogstwaarschijnlijk) zwanger ben en dat de spanningen van de hele soap mij en de baby geen goed doen. Dat ik vorige week donderdag voor ’n spoed echo moest en dat ‘r morgen weer één moet worden gemaakt.

 Concluderend dat ik natuurlijk niet echt ziek ben maar gezien die zwangerschap, wél rustig aan moet doen, moet ik vanaf 4 augustus weer aan de slag. Nou is dat ’n maandag en ik werk nooit op maandag dus voor mij is dat dan vanaf 5 augustus. Ik heb vandaag nog gebeld of hij ’t niet ’n paar dagen kon uitstellen maar dat was helaas onmogelijk. Nou goed, dat zijn (aangezien ik naast mijn gewone vakantie nog 1,9 vakantiedag heb) hooguit nog 3 dagen op en neer. In het rapport, of, de “probleemanalyse” zoals ze dat bij ARBONED noemen, staat, dat werkgever heeft laten weten werkneemster vrij te stellen van werk. Ben blij dat dit nog ’s even door hém ook wordt aangehaald al maakt dat voor die paar dagen ook bijna nix meer uit.

Vorige week heb ik, op advies van ’n juriste van Het Juridisch Loket, overigens een aangetekende brief gestuurd naar het bedrijf, waar ik nog even refereer aan het 2e voorstel van voormalig bazin L. Ik verzoek daarin om helder en duidelijk op papier te zetten

• wát er zal worden uitbetaald
• hoe het het eventuele salarisverlies door belastingafdracht, zal worden gecompenseerd
• de toezegging dat ik gewone loonstrookjes zal ontvangen
• én ’n brief dat ik, zoals vermeld, tot einde contract (31augustus 2008) ben vrijgesteld van werk.

En aangezien het contract bijna verlopen is, verwacht ik daar binnen een week schriftelijk antwoord op te krijgen. Nah, die brief is vorige week woensdag 16 augustus juli, verstuurd en zoals je wel kan verwachten, heb ik daar nog nix op gehoord. Ik moet ’s kijken wat die juriste daarvan vind, maar aan haar heb ik eerlijk gezegd ook erg weinig. Zij zou voor mij uitzoeken of ’t wel eerlijk is, dat het bedrijf mij, in verband met ziekte, nu maar 70% mag uitkeren. Dit deed het bedrijf waar ik oorspronkelijk in dienst ben, namelijk nooit en dat doen ze ook bij m’n collega niet, die zich ook heeft ziekgemeld. Meten met 2 maten dus. Maargoed, ik zit dus nog steeds te wachten op antwoord van haar.

Ohwell, ik ga ‘r wel zitten hoor, die dagen. Mijn neus kan bést leger, bij wijze van spreke 😉 Maar verwacht van mij de minimale inspanning. Ik zing m’n tijd wel uit. My goodness, wat verlang ik naar de week van 11 augustus. Dan heb ik dus vakantie en dan hoef ik nooit meer iets met die gasten te maken te hebben. Al verwacht ik wel weer dat ik om m’n centen moeten soebatten… ’t zijn écht rátten!

Ennieweej, nu weer ff concentreren op morgen… 16 uur… ben benieuwd of “het” zich al wil laten zien en of alles goed is. Zenuwachtig? Neuh, dat niet… we zien wel… Ennieweej, u snapt, u hoort wel weer van ons.

Gisteren hadden we ’n feestje van mijn ouders. Mijn moeder is namelijk in maart 70 geworden, mijn vader werd in mei 69 en in april waren ze 44 jaar getrouwd (jaja, phoephoe, nou nou!). Kortom, reden voor ’n feestje. Expres gepland in de zomer want dán heb je tenminste mooi weer… eh… nah…

Zoals ik al eerder aangaf, had ik ze die dag éigenlijk willen verrassen met ’n kaartje en ’n predictorstick ofzo, om ze te vertellen dat er (hoogstwaarschijnlijk wel) weer ’n kleinkind aan zit te komen. Maar dat hebben we dus uiteindelijk niet gedaan omdat ’t allemaal nog ’n tikkie onzeker is. Achteraf hadden we ’t volgens mij mákkelijk kunnen doen. Ik hoor van álle kanten dat ’t helemaal niet gek is, dat je met 6 weken nog helemaal niets ziet. Nou goed, we merken ’t hopelijk a.s. donderdag wel.

Maargoed, ik had ’t dus over dat feestje. Aangezien mijn moeder ’n echte oud-Aalsmeerse is, en ’n groot deel van de vriendenkring daar ook uit die buurt komt, wilde ze graag met vrienden en familie lekker gaan varen op de Westeinderplassen om vervolgens te gaan bbq’en op één van de eilanden daar. Tja, misschien héél naief maar als je dat maanden van tevoren boekt, verwacht je op 20 juli geen moesson regenbuien, toch?

En zo vaarden we gisteren middag met poncho’tjes en paraplu’s op, over de Westeinderplassen en eerlijk gezegd: hét hád ook wel wat. Jah, weinig uitzicht daardoor ;-)… nee, valt wel mee, het heeft overigens ook écht grote delen níet geregend! Op het eiland van de schipper kregen we nog ’n uitleg van ’n palingvisser. Als ik héél eerlijk ben, duurde me dát nét ff te lang, al vond ik de paling die de beste man had meegenomen, echt héérlijk!!! En Jonne trouwens ook. Jonne was de hele tijd aan ’t rondrennen en het water zag hij, gek genoeg, niet als ’n remming. Hij had dan wel zo’n mooi vestje om, maar je moet ‘r toch niet aan dénken dat je kind ineens in ’t water valt. Ben dan ook érg blij dat we daar niet zijn blijven bbq’en. Dat werd gelukkig op ’t laatste moment tóch maar verplaatst naar de kas van de histerische Histórische tuin.

Aangezien Jonne die ochtend om HALF 11 wakker was geworden, (herstel, ik heb ‘m wakker moeten máken!!!) had ie ’s middags geen tukkie meer gedaan. Met als gevolg dat hij rond ’n uur of 5 echt volkómen instortte. En ondanks dat hij wel héél even in z’n buggy had liggen slapen, werd ’t voor ons rond ’n uur of 6 toch écht tijd om op te stappen. Hij werd wel héél erg hangerig en huilerig.

Had stiekem gehoopt haar nog ff te zien die dag, maar dat is ‘r, door omstandigheden, helaas niet meer van gekomen. Ik twijfel ‘r niet aan dat dat binnenkort écht nog wel gaat gebeuren.

De terugweg was niet zo’n feest omdat zoonlief maarliefst 3x moest overgeven. Neeeeee, het was níet die paling, anders had ik ‘r zélf ook last van gehad… wat ’t wél was, ik heb géén idee. Thuis zijn we maar snel met z’n tweeën in bad gegaan. Maarja, daar word je dan wél weer heel erg wakker van. Uiteindelijk lag hij om ’n uur of 8, half 9 op bed.

Morgen moet ik, het kader van onze eeuwig durende, meeslepende soap, in Amsterdam naar de ARBO arts. Kan mij niet zo schelen hoor, dat ik helemaal daarheen moet, ik kan Jonne dan lekker bij m’n ouders in Amstelveen droppen.

…volgende week is wél pas volgende week donderdag hé…
Maar iig alvast héél erg bedankt voor jullie lieve berichtjes en voorzichtige felicitaties. Da’s wel héél gaaf hoor!

’t Is géén geheim dat Erik en ik samen best graag nog ’n kindje willen. Ik word hélemaal week van al die zwangere meiden om me heen: San, Esther, Marjan, Annemieke, als ik hun logjes lees… en ’n tijdje terug, bij Hannah op kraamvisite met die überknoeperige Isa op schoot…dan denk ik DIT WIL IK OOK WEER!!! 
Dus om dat ook te realiseren, ben ik ’n tijdje terug met de pil gestopt en zijn we “hard aan ’t werk gegaan” 😉 En zo was ik, na één keer gewoon ongesteld te zijn geweest, de 2e keer behoorlijk over tijd. Ach ja, Erik kan me nog nét niet zwanger kijken maar qua vruchtbaarheid zit ’t bij ons nog stééds best wel goed ;-).

Ik had die week wel wát van bloedverlies maar ’t zette niet echt door. Vriendinnetje Hannah wees me er op dat dat wel ’s innestelingsbloed kon zijn. De eerste test op vrijdag gaf nog nix aan. Maar aangezien ik die week daarop nog stééds niet “ongi” was, heb ik ‘r nóg maar ’n test tegenaan gegooid. Tja, die was overduidelijk! Ik was ben zwanger! 😀

Ja hoo, wacht nou even, lees nou éérst nog ’s ff verder…

Ik voel me ‘r wat wazig onder. Heb al diverse keren tegen Erik gezegd, dat het me nix zal verbazen als dit tóch niet goed afloopt. Heb geen duidelijke aanwijzingen dus echt onderbouwen kán ik ’t niet. Het is puur m’n gevoel maargoed, ik zit ‘r wel vaker hé-le-maal naast dusseh…
Ben gelukkig niet misselijk ofzo al heb ik wél ’t gevoel alsof ‘r ’n steen op m’n maag ligt. Maar dat zou ook wel weer héél goed te maken kunnen hebben met die soapperikelen rond m’n werk. (ik moet dinsdag naar de ARBO arts, zal ’t zéker ff aankaarten!) 
Daarnaast heb ik ook al last van bandenpijn (ja nú al!), maar ik kan me herinneren dat ik dat bij Jonne ook al héél vroeg had. Als ik op m’n rug in bed lig en ik moet niezen of hoesten… dasniefijn!

Gisterenavond zag ik dat ik ’n klein b’tje bloed was verloren en had ik ook wat buikkramp. Dat zat me niet lekker. Gelijk vanmorgen de vk praktijk maar ’s gebeld. Ik héb weliswaar een afspraak voor de 30e staan maar ik wilde van hén toch ’s ff weten wat ik hier nou mee aan moest. Die dames daar zijn gewéldig want ‘r werd voor mij geregeld dat ik vanmiddag gelijk in ’n ’t ziekenhuis ff ’n echo kon laten maken. 

Dus zo zaten Erik en ik vanmiddag om 13:15 uur op de afdeling PoliGyn. De echoscopiste heeft ’t uitgebreid bekeken maar tot nu toe zag ze alleen nog maar een vruchtzakje. Of ‘r wat ín zat, kon ze nog niet goed zien. Op zich nog niet gek hoor, ik ben krap 6 weken. Nu moeten we volgende week terugkomen voor ’n nieuwe echo.

Hoe ik me nu voel? Tja, ik weet niet. ’n b’tje vaag. Niet verdrietig ofzo maar ook niet specifiek heel blij, eigenlijk ben ik ‘r ’n tikkie ambivalent onder… Ben uiteraard erg nieuwsgierig naar de echo van volgende week en dan zíen we wel hoe ’t verder gaat lopen… Als ’t wél goed is, dan is dat natuurlijk gewéldig maar zo niet… tja, dan zál dat wel ’n reden hebben en dan gaan we ’t gewóón nóg maar ’s opnieuw proberen…. 😉

Hiermee gaat overigens wel mijn voorgenomen plannetje totáál de mist in. Er zijn wat mensen om ons heen waaraan ik al verteld had van de positieve test. Alleen mijn ouders zou ik ’t a.s. zondag vertellen, aangezien ze die dag ’n feestje geven. Was wel nieuwsgierig naar hun gezichten en of mijn moeder het al aan me had gezien. Dat beweerde ze vroeger namelijk altijd “als jij ooit zwanger bent, hoef je me dat niet te vertellen, dan zie ik dat aan je, da’s moeders instinkt“, Och, bij Jonne was het ook ’n verrassing, hahaha! Nou wonen we ook niet bij elkaar om de hoek en zien elkaar nou ook weer niet zó vaak, dus daar kan ’t natuurlijk ook aan liggen.
Maargoed, dat ga ik dus nu niet meer op die manier doen. Ik heb m’n ouders vamiddag maar ff gebeld en ’t hele verhaal verteld. En wederom zei ze dat ze ’t niet wist 😉

Waarom ik dit hier in zó’n pril stadium meld? Gewoon omdat ik ál mijn logjes wil bewaren als ’n soort naslagwerk voor mezelf voor later… en daar hoort deze ook bij.

In navolging van haar heb ik ook van die dingen waar je “liever niet over logt”. Zoals de peuterpuber die momenteel in optima forma ons huis… ehm… nou “terroriseert” is ’n tikkie overdreven maarreh… meneer houdt het áárdig vol, zuwwuhmazegguh. Van die driftbuien net als in die tv programma’s en waarvan íedere ouder roept “nó way dat ik ’t zó ver laat komen!!!”

Met náme het slapen is ’n drama. Achja, ’t is en blijft ’n kindje van mij hé 😉 Jajaja, ik krijg álles momenteel dubbel en dwars terug, joepie de poepie! Rond ’n uur of half 8, 8 uur hebben we Jonne naar bed gebracht en nét om ’n uur of 10 heb ik ‘m er maar weer ff uitgehaald en naar beneden genomen. De groeten, ga daar nog maar ’s ff ’n half uurtje uitrazen. Of 3 kwartier… dat werd ’t geloof ik uiteindelijk. Ik heb ’t vermoeden dat ’t toch te maken heeft met ’t feit dat ’t zo lang licht blijft. Zit ‘r hárd over te denken om binnenkort ’s ’n verduisteringsrolgordijn aan te schaffen. Lijkt me ’n zéér nuttige investering.

Vanuit ’t KDV hoor ik héle andere verhalen. Daar is ’t geen klein driftkikkertje… daar gaat ie wél gelijk slapen als ie in bed wordt gelegd, daar ligt ie niet op de grond te spartelen wanneer hij z’n zin niet krijgt. GODZIJDANK! Nah, toch maar ’s vragen hoe zij dat dan doen…

En ach, als dit alles is, dan kan ik ’t écht wel handelen hoor! Blijft ie toch wat langer op? Ik vind ’t best. Kan daar niet zo héél erg mee zitten hoor, mits ie dan gewoon de rést van de nacht doorslaapt en dat gebeurt gewoon.

Ik zócht ’n ander filmpje. Die reclame van moeder met zoontje in de supermarkt, zoonlief krijgt, nét als hier, ook z’n zin niet, dreigt stennis te trappen maar moeder is ‘m nét ff voor door zélf als ’n peuter op de grond te gaan liggen spartelen! Staat daarna op, kijkt zoon aan met ’n blik van “dit bedoelde je toch? ik dácht ’t ff niet?!” en lopen samen weer verder. Maargoed, die kan ik dus niet vinden. Vond déze ook wel erg leuk! 😉

Daar stond ze, vrolijk als altijd. Met ’n koffertje in haar hand werd ze bij me in de auto gezet. Ach, dat gebeurde wel vaker. ’t Was nu weliswaar geen maandagavond maar woensdagavond maar dat had zíj niet in de gaten. En dat mama deze keer niet meeging, maakte ook niet echt indruk.

Ook bij ons thuis was ’t héél gezellig! Wat drukker dan normaal omdat de ándere kids ‘r nu ook waren maar dat was geen probleem. Ze kreeg heerlijk veel aandacht én ‘n waterijsje, speelde met de meiden, met de kassa en met Jonne.

Voor ’t slapengaan leek ’t me wel gezellig om ze met z’n 2en in bad te stoppen. Nou dát was láchen hoor! Spetterdespatterdespat!!! En met zoveel sóp!!! GOEHOED!

Tot ’t moment kwam, dat ik haar naar bed wilde brengen. Het bed van Luca, waar ze toch al vaker in had geslapen. Toen was ’t ineens niet leuk meer… mama toe… mama toe!!!! MAMA TOE!!!!! Luidkeels begon ze te snikken om vervolgens níet meer op te houden! MAMA TOE!!!!

En wát ik ook deed… lekker met haar op de schommelstoel, boekje lezen (okay, dát was even leuk, bij Erik op schoot), zachtjes voor haar zingen… niets maar dan ook níets hielp… 1 x had ik ‘r bijna in slaap maar toen ik haar neer wilde leggen, schrok ze wakker om vervolgens weer héél hard te gaan huilen.

Juul zou ’n nachtje bij ons komen logeren omdat Cynthia en Toine morgenochtend vroeg de verhuizers over de vloer krijgen om de héle handel naar het nieuwe adres te brengen. Maar helaas zag zij zelf het logeerpartijtje zónder mama ábsoluut niet zitten. En zo stond ik ’n kleine 3 uur later weer op de stoep van ’t oude adres met ’n inmiddels in de auto in slaap gevallen Juul.

Dag lieve Juul, kom je wel weer snel ’n keer gewoon spelen???