Ik word hier zó moe van, nou heeft m’n comp alwéér kuren! (ik zit nú achter Erik z’n comp) Schijn ik weer e.o.a. Trojan te hebben gedownload die ik met Sophos ofzo moet verwijderen maar ik snap ‘r geen éne **** van.

Nou goed, gisteren nog wel ’n leuk plaatje in elkaar gefreubeld… leuk ding hé? Jaja, ik weet ’t, we hádden al ’n zwembadje maar ik zag dit staan en ik wat compléét verliefd! En aan de reactie van zoonlief te merken, vindt hij ’t ook wel leuk! 😉

Ennieweej, bij dezen ’n oproep naar alle Toine’s en andere mensen die ‘r (in mijn ogen) verstand van hebben: WÁT MOET IK DOEN??? (graag uitgelegd op niveau’tje "Peppie-en-Kokkie" 😉

Inmiddels heb ik de Sophos virusscanner laten lopen en hij heeft e.e.a in quarantaine gezet. Ik heb m’n comp ook herstart. Toch is ’t nog niet opgelost. Want wat met náme vaag is, dat ik hier bij de invoer van berichten, niet meer kan switchen tussen het berichtenvenster en ’t HTML venster. (hij staat automatisch op ’t HTML venster.) En ik zie ook al die knoppen hierboven niet meer, o.a. die ene waarmee je dus foto’s moet/kan uploaden. Het begon allemaal met e.o.a. melding hier zie je ’n site van iemand met ’t zelfde probleem. (jah, ik wilde ook CS3, $#@%$#!!!!) Ik heb dus ook de raad opgevolgd… ja nee, ik heb niet weer de hele zooi opnieuw geïnstalleerd, wél de virusscanner laten draaien… HOE NU VERDER??? Joris, Toine??? IEMAND?????

Hmpfff… heb ik de hele avond lopen freubelen aan ’n fijn plaatje… kan ik ‘m niet uploaden…

En zo eindigt ’n dag waarin véél werd gestaan, met opa en oma ’n bezoekje aan de kinderboerderij werd gebracht, gekropen, gejammerd en toch zéker 7 poepbroeken werden geproduceerd (ik dénk zelfs meer, ben alleen de tel ’n b’tje kwijt!) Wij wachten nog stééds op doorkomst van de 2 boventanden… dat kan in feite ieder moment gebeuren… dusseh… tóemaar zou ik zeggen… ’t verlost ons allen van ’n hoop ge-emmer! 😉

Vandaag ’n nieuwe keuken besteld bij… jáwel… Ikea!!! Och joah, ’t lopen gaat wel weer voorzichtig met m’n manke pootje. Bovendien is de ergenis van onze huidige puinhoop-keuken groter dan de pijn aan m’n voet dus ’t moest gewoon gebeuren! Zie hieronder ’n plattegrond van ’t geheel. Ongevéér dan hé, sommige dingen stáán nou eenmaal niet in die "Ikea Home planner" maar zíjn ‘r wel! Zoals bijvoorbeeld afwerklijsten en dát soort dingen. Nou goed, het uiteindelijke resultaat is met ’n week of 3 te bewonderen. Eerst moet dus die oude meuk eruit. T.z.t. meer foto’s!

Wel ff wat foto’s, maar zónder gefreubel. Ik heb ‘r ff géén zin in. Er zijn van die dagen dat je denkt… wáárom was ’t ook alweer zo leuk??? Hier en daar lees ik dat meer moeders er momenteel last van hebben… Niet dat we ook maar één greintje minder van ons kindje houden, in tégendeel. Alleen sóms breekt ’t je wel ’s ff op, da’s héél normaal! Normaal doch zwaar irritant en dódelijk vermoeiend!

Maar als zoonlief al dágen achter elkaar rond 5 uur / 6 uur ’s ochtends wakker wordt, en met ’n b’tje mazzel na ’n flesje weer 1 hooguit 2 uurtjes in slaap valt, dan gaat dat je langzaam opbreken.

Ook ’t inslapen gaat niet erg gemakkelijk. Ook overdag niet. Sterker nog: gisteren heeft ie, op de anderhalf uur ’s ochtends na, helemaal niet overdag geslapen! Meneer kan stáán, meneer wíl ook stáán! Staan, staan en nóg ’s staan! Staan: iets wat ik momenteel zo mín mogelijk wil. Ik ben nl gisteren op dat fijne, mooie trapje in de tuin door m’n enkel gegaan en of ie nou verzwikt of gekneusd of wéét ik veel is (neuh, niet gebroken gelukkig), het doet verrótte zeer!

Dus, dames en heren, ik ga nú voorzichtig naar beneden, neem ’n rosé’tje én ’n peukje!!! (ja, zeur niet, ik rook idd nog wel op z’n tijd!) en ga nog ’s ff op de loungebank hangen! Wachtend op betere dagen… ik wens u allen ’n genoeglijke week toe… met spekjes enzo…

Jonne gaat al ’n tijdje, met wat lichte hulp van ons (alleen wat steun onder z’n armen), staan. Volgens Erik was hij vanmorgen in de box helemaal uit zich zélf gaan staan. Dát had ik nog niet gezien. Vanmiddag in de tuin deed ie ’t weer… nah, stoer toch??? Mama is trots! 😉 zoals u kunt horen… ja sorry! 😉 je hoeft ’t geluid ook helemaal niet aan te zetten, ’t gaat tenslotte om ’t beeld!

Nou héhé phoe phoe! Ik heb van San een aantal links gekregen van wat freubelsites. (waarvoor nog grote dank!!!) Zo kwam ik ook op ’n site met dus állemaal brushes. Wow, dát zocht ik dus! Nou had ik vanmiddag deze foto gemaakt die ik zelf wel errug mooi vond dus die wilde ik nog wat opleuken… maarja… ik heb inmiddels zóveel brushes… IK KAN NIET KIEZEN! Lekker is dat! Nou goed, vond dít wel grappig en ik wil nú naar bed!!! Morgen weer iets nieuws proberen! Mits tijd en zin aanwezig… tot die tijd… een práchtig muziekje… klik hieronder en geniet!

Laat me ajb wél ff weten als deze ook aangaat zónder
dat jij ‘m zélf aanzet, want dát wil ik dus écht niet!

Ik ben gék op freubelen. En met freubelen bedoel ik foto’s bewerken, m’n weblogje versieren, dát soort dingen. Mijn gefreubel stamt overigens al uit ’t pré-computer tijdperk want ik was natuurlijk ook zo’n type met ’n bizár dikke schoolagenda. En niet vanwege m’n huiswerk, neuh, plaatjes, dingetjes, freubeltjes. Volgens mijn moeder had ik naar de "knip-en-plak-school" gemoeten. Hmm, tja, achteraf had ze gelijk, maarja, wat wás dan zo’n knip-en-plak-school? Nah, een grafische opleiding ofzo… tja, had ik dat tóen maar geweten, maar wat wéét je op die leeftijd? Ik wist écht niet wat ik wilde worden hoor. Ik zie nú allerlei opleidingen waarvan ik dan denk: ja zíe je, dát had wat voor mij geweest!!! Overigens waren dat ook vaak scholen waar je toelatingsexamen voor moest doen, dingen voor moest laten zien en jah, dan kon je níet met je "gefreubelde agenda" aankomen!

Hier in weblogland zitten ook veel freubelliefhebbers. Zo kijk ik graag naar de sites van Jis en Linda. Ik heb al héél wat kunstjes van ze geleerd. Of wat dacht je van de waanzinnig ontworpen website van San? Echt práchtig! En dan denk ik, dat wil ik óók kunnen! (er zijn ‘r nog véél meer hoor, maar ik schrijf ff snel, ik wil nl nú naar béd! ;-))

Dus ik ging zoeken waar je dan van die leuke ehm… doodles (of hoe die dingen dan ook mogen heten) kan vinden voor op de achtergrond van ’n foto ofzo… Prompt beland ik in de wereld van ’t scrapbooken… HPMFFFFF… ik weet nog niet wat ik dáármee moet hoor! De meeste van die (voornámelijk Amerikaanse) sites vind ik zó ontíegelijk kitsch, daar kan ik écht hélemaal nix mee! Overdaad schaadt, weet je nog wel! (hebben die Amerikanen tóch al ’n handje van!) Daarnaast zijn ’t er zóveel, ik zie door de bomen ’t bos niet meer! En vind ook éigenlijk níet wat ik zoek!

Ik ga ‘r nog ’s ff ’n nachtje over slapen. Mocht je tips hebben (déze heb ik al, die’s errug handig!) dan hoor ik ’t graag.

…dat zei mijn opa vroeger altijd. En dan dacht ik "ja dúh…" Hij zei ’t nl ook vaak als ’n geintje als ik weer druk was ofzo… 😉

Als ik érgens inténs van kan genieten, dan is ’t wel om naar m’n mooie mannetje te kijken als ie ligt te slapen. Ik vind dat zó lief, zo vol onschuld, echt práchtig! Ik heb er dan ook de afgelopen maanden héél wat foto’s van gemaakt. Hier ’n kleine selectie…

Gisterenochtend ben ik samen met Miranda en de kids gaan kijken bij ’n mogelijke gastouder voor Jonne als ik weer moet gaan werken. Buiten ’t feit dat ik Miran voor de gezelligheid had mee gevraagd, wilde ik ook ff van háár weten wat ze ervan vond. Zij heeft nl in ’t verleden bij ’n kdv gewerkt op de afdeling plaatsingen dus zij kan wat gerichtere vragen stellen omtrent de zakelijke kant. Natuurlijk gaat ’t voornámelijk om ’t gevoel dat je erbij hebt, maar toch… bovendien vergéét ik vaak de helft te vragen dus ik vind ’t wel prettig als er nóg iemand bij is waarmee ik later kan evalueren of we er ’t zelfde gevoel over hadden.

Maar goed, om ’n heel lang verhaal niet nóg langer te maken: we vonden ’t er allebei erg goed uitzien. Héél proffesioneel en kindvriendelijk ingericht, ondanks dat ’t tóch gewoon bij iemand thuis is. Ze werken met 3 vriendelijke dames en er waren die dag ’n stuk of 8 kinderen. Ik geloof wel dat ik daar m’n kind met ’n gerust hart achter kan laten. Al hoop ik dat dat mijn kind dan tegen die tijd ’n beter humeur heeft dan gisterenochtend want ’t was écht om op te schieten. Gewoon genánt! Ik gok dat het te maken heeft met de 2 boventanden die op ’t punt staan door te komen.

Ennieweej, gelukkig was ’t ’s avonds een stúk beter want…

…toen zijn we nl bij Maartje, Jasper en Merel (MJM) op visite geweest. Heerlijke spagetti gegeten en daarna lekker lang nagetafeld en (met náme) ongegeneerd over onze kinderen zitten kletsen. Dat mag hé, als je allebei nog niet zo lang ouders bent. Wel apart hoor, Maartje was in principe 1 dag ná mij uitgerekend. Uiteindelijk schelen Jonne en Merel bijna ’n maand! (ik 2 weken eerder, zij 2 weken later!) We vonden ’t erg gezellig!

Oh trouwens: ons pas aangeschafte campingbedje heeft nú alweer z’n handigheid bewezen. We hadden ‘m meegenomen zodat Jonne daar ff lekker ’n tukje kon gaan doen. En wéér was ie zó in en uit elkaar… écht hélemaal geweldig! Alléén dat láátste stukje, waarbij je dus dat matrasje om het bedje héén moet doen (bij ’t opvouwen hé), dás ff ’n gedoe. Maar ’t bedje zélf is écht pérfect!