Vanavond weer ’n groot deel van Zomergasten zitten kijken. Eén van die programma’s die, naar mijn mening, vaak valt of staat met de gast. Bij de 1e aflevering van dit seizoen, 2 weken geleden, zat daar Jeltje van Nieuwenhoven en dat vond ik ’n héle mooie uitzending. Mooi mens! Op mij komt ze iig over als ’n éérlijke, opréchte vrouw. Diplomatiek maar géén wollig "politiek correct" geouwehoer. Vorige week was Joep van Lieshout, beeldend kunstenaar, te gast en ik moet eerlijk zeggen dat ik níet gekeken heb. Jah, ik ben ‘r wel af en toe voorbij gezapt. Vast héél interessant hoor maar ’t kon me níet boeien. Noem me maar ’n cultuurbarbaar maar ik héb nou eenmaal niet zoveel met beeldende kunst. Erik had beneden wél ’n stuk zitten kijken, o.a. naar ’n zéér kunstzinnig verandwoord filmpje over Bouncing Balls. Tja, ik zou zeggen… kijk en oordeel zélf! Kunst met ’n grote K kleine L!

En vanavond was het de avond van Leon de Winter. Ik heb ’n groot deel gezien maar ik kan nog stééds niet zeggen wat ik nou van die man vind. Ik kan ‘m níet peilen. Vond ’t wel ’n mooie uitzending hoor, dat wel, en ‘r zaten ook bést hele boeiende, interessante en zelfs gráppige fragementen in. De komende weken hebben we Halina Reijn, Ad Verbrugge en Henkjan Smits nog tegoed. Halina lijkt me wel interessant, en voorál die laatste, Henkjan Smits, dáár ben ik wel nieuwsgierig naar. Ad Verbrugge zégt me eerlijk gezegd, niet zoveel.

Maar eigenlijk kijk ik voor iets ánders… of liever gezegd voor íemand anders. Ik schreef net wel, dat zo’n uitzending voor míj valt of staat met de gast van die avond… Dat is dit seizoen ten dele waar… Eigenlijk kijk ik voor presentator Joris Luyendijk. Die man/jongen… (tja, wat is ’t, hij komt, verbázingwekkend, uit ’t zélfde geboortejaar als ik, dus dan ben je in mijn ogen nog ’n jongen) intrigeert me. Al járen! Oók toen hij nog "correspondent Arabische Wereld" voor ’t NOS Journaal was. Naast ’t feit dat ie op mij héél wijs en sympathiek overkomt, vind ik ’t visuele aspect ook vérre van onaangenaam! Jajaja dames, kom maar óp met je commentaar! Ik vínd Joris Luyendijk inderdáád ’n aantrekkelijke man om te zien! So sue me!

Naar aanleiding van ’n interview met Jeroen Pauw bij NOVA, over zowel ’t programma als ’n boek wat van hem was uitgekomen, werd ik erg nieuwsgierig. Ik was héél benieuwd wat hij van Zomergasten zou gaan maken. Het is ’n correspondent, die niet in de meest luxueze gebieden heeft gezeten (Irak, Israël, e.d.). Zijn items voor ’t journaal waren uiteraard altijd voorgemonteerd en strak uitgewerkt, dat is toch ’n héél andere discipline dan ’t hosten van ’n avondvullend live programma, ondanks dat ’t format van Zomergasten toch ook redelijk vastomlijnd is! Na de eerste uitzending werd hem verweten, dat ie té aardig was, níet opgewassen tegen rooie Jeltje en regelmátig ’n blik trok van "dit werk ik later op papier nog wel uit!" Ach, natuurlijk was ’t ff wennen, maar ik vind ’t leuk, ik vind ’t mooi. Wat ik ‘r tot nú toe van gezien heb, 2 van de 3 uitzendingen, heb ik ‘m écht in z’n rol zien gróeien en ik vind dat ie ’t góed doet. Oprécht geïnteresseerd, beschaafd, weloverwogen en anticiperend op de verkregen antwoorden (’n teken dat ie ook écht luistert naar z’n gast!). Ik vind ’t iig ’n stúk prettiger dan ’n hálf bezopen Connie Palmen of ’n niet luisterende Joost Zwagerman. Adriaan van Dis vond ik déstijds wel okay maar ik had bij hém toch ook ’t idee dat hij zichzelf én met náme ook zijn eigen mening vaak interessanter vond dan die van de gast die hij tegenover zich had zitten. De tijd van Peter van Ingen kan ik me niet echt meer herinneren om daar ’n goed oordeel over te geven.

Naast (ex-?)journalist/cor-respondent en presentator heeft hij dus ook 3 boeken op z’n naam staan. Ik heb op zijn website de "achter-flappen" gelezen en het zijn álle 3 boeken die me érg aanspreken. Ik wil ze dan ook érg graag lezen. Zie hier 2 van de 3, klik op de plaatjes om zélf die achterflappen te kunnen lezen. Ik heb al eerder aangegeven dat ik eigenlijk helemáál niet zo’n ontzéttende boekenverslindster ben maar wellicht dat daar met deze nieuwe generatie schrijvers nog wél ’s verandering in komt. Ik sluit níx uit!

Weet eigenlijk nog stééds niet wat ik wil: thuis of in ’t ziekenhuis bevallen. Tot nu toe heb ik nog geen medische indicatie waardoor ik in ’t ziekenhuis zou móeten bevallen dus de keuze ligt nog stééds bij mij. Er valt voor allebei wat te zeggen, qua voor- en nadelen. Gelukkig mag ik tot op ’t laatste moment beslissen dus heb ik nú maar bedacht: zolang mijn gevoel (én de verloskundige natuurlijk) zegt, dat ’t allemaal wel kán, blijf ik lekker thuis. En mocht ik ’t tóch op m’n heupen krijgen of de verloskundige laat weten, dat het om wát voor reden dan ook, verstandiger cq nodig is, dan gaan we uiteraard alsnóg naar ’t ziekenhuis.

Qua thuisbevalling heb ik eerlijk gezegd nog wél steeds ’t schrikbeeld voor ogen van hoe ’t anderhalf jaar geleden bij de buurvrouw van hiernaast is verlopen. Die bevalling zélf ging geloof ik hartstikke goed maar bij ’t halen van de placenta verloor ze zóveel bloed, dat ze alsnóg naar ’t ziekenhuis moest. Okay, kán gebeuren, denk je dan maarrrrrr, aangezien ze horizontaal vervoerd moest worden en hun slaapkamer, nét als die van ons, op de 1e etage zit, moest ze door de brandweer met ’n hoogwerker uit ’t raam getakeld worden… dussss…

Okay okay, ook hierin laten we ons weer niet gek maken! Want wát is nou, statistisch gezien, de kans dat dat mij óók zal overkomen??? P’cies, d’rom, dahbedoelik!

Ennieweej, aangezien ik dus officieel sinds afgelopen donderdag thuis mág bevallen, hebben we vandaag ’t bed maar ’s op de verplichte verhogers gezet. Nope, géén kratjes bier, geloof dat dát ook had gemogen maar ik zie dat toch niet zo zitten met al die gaten erin (bovendien konden we het statiegeld wat die kratjes opleveren, best voor ándere doeleinden gebruiken!) Gewoon, van die keurige "Thuiszorg"-verhogers. ’t Bed moet eigenlijk óók nog van de muur af, maar dat komt later wel. Wil ik nu nog niet, omdat

• A: ik altijd graag tegen de muur aan slaap
• B: ik daar ’n plank heb, waar al m’n flesjes water en ándere rotzooi op staat, en
• C: m’n kussentjes, die ik vakkundig om me heen verzameld heb liggen, dan allemaal uit bed vallen.

(dit is overigens géén keuze-mogelijkheid hoor, ze gelden álle 3! ;-))

Heb maar wél ff ’n krukje achter ’t bed gezet wat als af- cq ópstapje zal moeten gaan dienen. Normaliter ga ik ‘r nl (zéker ’s nachts) altijd via ’t voeteneind uit maar, mijn hémel, nú is de afstap wel héél erg hoog!

Goed, ik zal u morgen informeren naar ’t niveau van deze hoogte, of ’t al dan niet éénzaam was en of we niet door de eventueel aanwezige ijlere luchten, uit ons bedje zijn gevallen! 😉

Naast dat ik vandaag éindelijk dat prachtige geboortekaartje van Juul heb mogen ontvangen (thx very much, mams, in ’t écht is ie nog véél mooier dan op de website!!!), kreeg ik over de post nóg ’n héél lief cadeautje van mijn dierbare vriendinnetje Sigrid en haar liefje Alex. Wat heb ik gelukkig toch nog veel leuke, lieve en atente mensen om me heen!

Het is weer donderdag en dús mocht ik weer naar de verloskundige. Omdat ’t nog vakantie is, gingen de meiden dit x met me mee. Luca was al ’s eerder meegeweest maar Romana niet en die wilde ’t hartje toch ook wel ’s horen. Nah, prima, ga gezellig mee.

Onderweg kwamen natuurlijk de speculaties bovendrijven of Drakestein er al dan niet zou zijn. Tot mijn grote schrik liep ze daar idd rond dus ik begon ‘m al áárdig te knijpen… als ik érgens géén zin in had, dan was ’t wel om ’t gejammer en geklaag van die keffende kenau aan te moeten horen! Godzijdank zijn er altijd 2 verloskundigen en dankzij die gewéldige dame die daar achter de balie werkt, (en die ’t de vorige x toch ook niet ontgaan is, dat ik niet écht gecharmeerd ben van dat mens) kwam ik bij d’r collega, ’n súperleuk lief mens. Zijn ze trouwens allemáál behálve Drakestein. En naast het altijd zéér prettige verhaal dat alles nog stééds hartstikke goed gaat, kreeg ik voor mij persoonlijk nog véél beter nieuws: Ik heb nagenoeg de zekerheid dat die zelfde Drakestein níet aanwezig zal zijn bij mijn bevalling! Mooi zo, ik zal je éérlijk zeggen dat dat voor ons iig ’n héle geruststelling is!

Iemand toevallig vanavond naar Netwerk gekeken? Daar word je toch ook niet vrolijk van, als je dát allemaal hoort! Toevállig las ik vandáág weer op ’n logje de vraag, of ’t nou nut had om al dan niet naar zwangerschapsgym te gaan. Buiten ’t feit dat ik ’t bij ons bést héél gezellig vond en ook financieel niet de moeite waard om héél erg te dubben of ik ’t wel of niet moest doen, heb ik op zich niet zo ontzéttend veel nieuwe dingen geleerd. Behálve 1 ding: train je bekkenbodemspier!!! Trainen trainen trainen anders zak je uit! En ook ik hoor die verhalen van de "uitgezakte dozen" stééds meer om me heen. Vrouwen van halverwege de 40 die geen tampons meer binnen kunnen houden, ik moet ‘r niet aan dénken!
"…mét-je-gro-te-kóp!!!" <- sorry, little inside joke!

Mocht je ’t niet gezien hebben, om 23:50 zijn er herhalingen van Netwerk óf klik hieronder op ’t logo om ’t via uitzending gemist te bekijken. Maar nóg beter: train die bekkenbodemspier! Hoe? bijgaand nog ’n x de oefeningen die we bij zwangerschapsgym hebben gekregen. Klik op de foto voor ’n vergroting. En mocht ’t niet duidelijk genoeg zijn, dan moet je me maar ff ’n mailtje sturen, dan mail ik je ’n grotere, wellicht béter leesbare kopie terug.

Herkent u dat ook ? U bent zwanger en plotseling heeft u last van brandend maagzuur. Eén van de meest voorkomende klachten tijdens de zwangerschap is brandend maagzuur. Hoe onaangenaam het ook voor u is: het is heel normaal. Hoewel zwangere vrouwen in het algemeen goed op een gezonde voeding letten, is brandend maagzuur een veel voorkomend probleem bij zwangere vrouwen. Velen hebben er tijdens de zwangerschap voor het eerst last van. De klachten nemen in het algemeen toe naarmate de zwangerschap vordert en verdwijnen normaal gesproken na de bevalling weer. Als u tijdens de zwangerschap een geneesmiddel – ook tegen brandend maagzuur – inneemt, moet u eerst zeer kritisch het nut tegen het risico afwegen. U moet weten dat u het geneesmiddel met een gerust gevoel kunt gebruiken.

Bron

Doet u mij dan tóch maar die maagzuur… ik ging nl bijna over m’n nék bij ’n slok van deze bágger! Míjn hémel, wat is dát smerig!!!

Ik wil eigenlijk ’n poll in elkaar gaan draaien. Ben nl wel benieuwd wanneer men denkt dat zoonlief geboren gaat worden. En wórdt ’t wel ’n zoon? Of hebben we ’t hélemaal verkeerd gezien op de echo en blijkt ’t tóch ’n meisje te worden???

Maar dan moet ik natuurlijk wél wat richtdata hebben… Ik denk zélf steeds dat ’t iets later komt dan 31 augustus. Een gedachte die ik overigens verder totáál niet kan onderbouwen, behalve dat ik wel ’s ergens heb opgevangen dat 1e kinderen vaak wat later komen dan de uitgerekende datum. Maar goed, dan vind ik 3, 6 of 9 september wel mooie data. Puur om ’t feit dat ’t wel leuk staat maar meer waarde hecht ik niet aan ’n specifieke datum. Verder hoop ik dat ’t niet véél langer zal gaan duren. Verlang wel weer érg naar ’t moment dat ik me zonder al te veel moeite en gesteun in m’n bed kan omdraaien. En uiteraard wil ik dat mannetje (want ik ga ‘r tóch gemakshalve maar vanuit dat de echo klopte qua geslachtsbepaling) nou wel ’s in ’t echie zien en vasthouden!

Dus laat maar ’s weten, wanneer jij denkt dat ’t geboren gaat worden. Wie weet heb jij wel héle andere ervaringen uit je omgeving en kwamen daar de kids juist veel eerder dan de uitgerekende datum. Wat je ‘rmee kan winnen? Ehm… ’n eervolle vermelding op m’n logje, doe je ’t daarvoor??? 

Have to admit it’s getting bigger, It’s getting bigger all the time…(vrij gewrampeld naar Beatlesnr "Getting better") mijn buik dan hé! Die laatste loodjes worden, als ik ff zeggen mag, nu toch idd bést heavy. Rustig aan doen dus. Nou vind ik dát niet zo moeilijk hoor, hoef mezelf daar op zich niet zo héél erg toe te dwingen! 😉 Ik heb níet zo’n drang van ik moet dít nog doen en dát nog doen… neuh… volgens mij ben ik ‘r wel klaar voor (voor zover je er klaar voor kán zijn!)

Oh bij de weg, ik ben nú ook officieel met zwangerschapsverlof hè! Heb weliswaar al sinds eind maart geen werk meer (which I actually didn’t mind at all!!!) maar ik was tot déze week wél nog steeds sollicitatieplichtig. En aan die plicht heb ik me uiteraard keurig gehouden. Over álgemeen heb ik hélemaal geen moeite om die briefjes ruimschoots te vullen met de diverse sollicitaties die ik verricht maar nú was ’t, in mijn ogen niet meer dan ’n ietwat nútteloze formaliteit. Zéker de laatste maanden sloeg ’t natuurlijk hélemaal nérgens meer op. Néé, ik bén geen luie werkschuwe profiteur die graag d’r hand op houdt bij de staat, ik wil bést werken maar wíe neemt ‘r nou ’n hoogzwangere vrouw, die op ’t púnt staat met verlof te gaan, in dienst? Ennieweej, de kómende 16 weken hoef ik me dáár iig niet druk over te maken want dan val ik onder de WAZO. Ná die tijd stort ik me wel weer op de arbeidsmarkt.

Maarreh, wat betreft die rust… het slapen en die tukjes tussendoor líjken héérlijk maar ómdraaien en overeindkomen (want jah, lig je nét en dan moet je tóch weer mínimaal ’n stuk of 3x toe de toilets) is écht ’n dráma! Spierpijn, aan de zijkant, zo nét onder m’n ribbenkast. Alsof je zojuist met ’n totáál ongetraind lichaam in ’n íets té enthousiast tempo 200 sit-ups hebt gedaan! (dat van dat ongetrainde lichaam klópt wel maarreh…) Daarnáást heb ik ook ’t gevoel dat ik ’n enórme fietstocht heb gemaakt met ’n véél te hard zadel op m’n fiets! Moet ik die uitleggen offeh…? Nah, dat zal ’t "indalen" wel zijn… Cbibi, was ’t niet? Nou goed, uiterlijk nog ’n week of 5 en dan is dat ook voorbij! ’t Wordt nu toch wel tijd dat meneer ’s in z’n eigen bedje gaat liggen! Ja nee, niet dat ik wil dat ’t nú al komt hoor, ik wil, datumtechnisch nog wel ff ’n paar weekjes wachten. Anders zitten al die verjaardagen helemáál zo krap op elkaar. Maar ik kijk wél uit naar ’t moment dat ’t zover ís!

ff Wat ánders: ik had ’t al eerder over het ontmoeten van vriendinnetjes, die ik al héél lang niet had gezien. Vandaag was weer zo’n dag want vanmiddag kwamen Gonda en Jos met kids Barbara en Wessel bij ons op pré-kraamvisite! Gonda ken ik al sinds m’n 16e. In die tijd gingen we regelmátig in weekend met ’n vast groepje stappen. Maar, zoals bij meer mensen gebeurt, er kán ’n moment komen dat je, door verschillende levenswijzen, enigszins uit elkaar groeit. Zo ook wij. We hadden nog wel contact hoor, zo héél af en toe, over de telefoon en later wel weer wat meer, via msn. We zágen elkaar alleen vrijwel nooit. Toch heb ik bij haar nooit ’t idee gehad dat de één pissed off was op de ánder, omdat de ánder al héél lang niets van zich had laten horen. Iets wat je tóch váák ziet bij vrouwen onderling (ik hoop overigens níet dat ik me daarin vergis en dat zíj dat gevoel wél had…) Neuh, áls we elkaar dan weer spraken, voelde dat altijd weer als "van ouds". Al moet ik absoluut tóegeven dat ’t wél schandálig van me is, dat ik alléén (bijna 7 jaar geleden) bij Barbara en nóóit bij Wessel op kraamvisite ben geweest. Wessel is nu al ruim 2,5 en ik heb ‘m vandáág pas voor ’t eerst "in ’t echie" gezien! Geldt eigenlijk ook min of meer voor Barbara want die heb ik ook maar 1x gezien toen ze net ’n paar maandjes oud was. Superleuke kids trouwens, allebei. In ’t begin ’n b’tje verlegen maar al vrij snel lekker bijdehand enzo! Hou ik wel van.

Zie hiernáást de súperstoere broek die ik van Barbara (nádat ze de baby-kamer had gezien én over haar 1e verlegenheid heen was;-)) voor zoonlief heb gekregen. Het was sinds dágen ook weer ’s héérlijk weer dus we hebben lékker in de tuin gezeten. En daar stond uiteraard nog ’t badje. IJs- en íjskoud maar blijkbaar níet koud genoeg want de kids (ook Romana en Luca, die nog ff langskwamen) lieten zich daar niet door weerhouden. Ik vond ’t errug gezellig!

Vandaag weer ’s in good old Amsterdam geweest. Iets met géén tijd om met de hele familie ’s avonds uit eten te gaan dus daarom dan maar samen lunchen… tja… nah, genoeg daarover. Had op zich gráág nog ff wat van de Gay parade willen zien, ’t was nl ook práchtig weer maar daar is helaas dan weer niet zoveel van gekomen.

Op de terugweg, de dag was inmiddels behoorlijk gevorderd, nog ff ’n patatje en ’n ijsje in Zandvoort gescoord. En in Zandvoort woont Sonja, ’n vriendinnetje van me, die ik eigenlijk al jááááren niet meer had gezien. Sinds kort hebben we weer af en toe contact. Dús haar ff gebeld en met haar afgesproken. ’t Was erg kort maar wél héél leuk om haar weer ’s te zien! Heb ’t idee dat we niezoheulveul veranderd zijn behalve zij getrouwd en ik zwanger, maar verder… neuh. En das maar goed ook! 😉 Kreeg van haar nog ’n súperkjoet pakketje met ’n rompertje, slabbetje en ieniemienie slofjes! Überschattig, zouden sommige mensen zeggen. En zoals je op de foto ziet, heb ik ook ’t keien-aankleedkussen-hoes gekregen. Thx, Gil, hij is súper!!!