Goedenavond allen, hier spreekt moeders! 😉 We zijn inmiddels weer thuis.

Heb bij m’n ouders nog ’n oude laptop uit de vorige eeuw gevonden en ff op ons huisnetwerk aangesloten, vandaar dat ik nu de mogelijkheid heb om u (tijdelijk) vanuit bed te berichten over de afgelopen dagen.

Zoals ik al schreef, waren we donderdagavond nog in Scheveningen ivm ’n vuurwerkfestival. Toen we na afloop naar de auto liepen, moest ik uiteraard weer ff naar het toilet. De anderen (Erik & de kids) zouden alvast doorlopen richting auto waardoor ik ’n stuk achter ze liep. Gek genoeg ging ‘r op dát moment door me heen “god, nou bejje je mobieltje vergeten, ’t zal je toch niet gebeuren dat juist nú…” met daarná gelijk de gedachte, “Ach nee joh, je hebt zéker nog 2 weken te gaan en dan nog denk ik dat ie later komt dan 31 augustus.”

Thuis aangekomen nog ff m’n mailtjes bekeken én ‘r nog 1 geschreven naar ’n goede kennis van me en op ’t momént dat ik dat mailtje verstúúrde, voelde ik dat m’n vliezen braken!!! (voor diegene die niet weet hoe dat voelt: alsof je in je broek piest maar je kan ’t ábsoluut niet tegenhouden!)

(wordt vervolgd, moet o.a. ff zoon voeden)

Best goed gelukt, al zeg ik ’t zelf!

Mag ik aan u voorstellen: onze zoon Jonne Hannes Meijer! Gehéél buiten verwachting 2 weken te vroeg! Zo liep ik gisterenavond nog in Scheveningen, by t vuurwerk en nog geen 2 uur na thuiskomst braken m’n vliezen! Vanmiddag om 16.37 was ie daar dan eindelyk! Tzt komen de juicy details

… er gebeuren ráre dingen… zo om 2.43 ’s nachts…

Oh nog ff voor de duidelijkheid: je ziet hierboven ’n pulldownmenu’tje (thx voor de tip Neel!!!) met (voor óns) belangrijke data. Da’s ’n variatie op de weergave die eerst in de linker kolom stond. ’t Werd daar ’n b’tje vol, de lijst werd wel errug lang! ’n Aantal data verwijst naar berichtjes die ik op die dag of n.a.v. van die datum geschreven heb. Als je daar dan op klikt, word je automatisch naar dat artikeltje gestuurd.

Data waarover ik (nóg) nix geschreven heb, daar kan je wel op klikken maar dan kom je gewoon weer op de beginpagina (dus met ’t laatst geschreven berichtje bovenaan) terecht.

Dus jah, mócht je nog ’s iets terug willen lezen, dan kán dat op die manier.

Wordt ’t niet héél erg eentonig als ik vertel dat ik vanmorgen wederom bij de verloskundige ben geweest en dat

• alles qua bloeddruk (110/60), HB (7.4), e.d. (3/4 NX, CVast) gewoon nog stééds prima in orde is
• Erik dólblij is dat ik nu éindelijk méér weeg (88 kg) dan hij!
• ’t nu eigenlijk niet meer is dan ’n kwestie van afwachten tot ’t moment dat meneer zin heeft om ‘r ’s uit te komen…
• ik o.a. ook érg blij zal zijn, als ik niet meer iedere week in ’n potje hoef te piesen!
• ze er weer rond liep maar dat ik me gelukkig absoluut geen zorgen meer hoef te maken dat ik ooit bij haar kom…

Tja, kan ‘r ook nix aan doen, ’t is toch écht zo. Hou nog ff vol, nog hooguit ’n páár weekjes, dan zijn júllie daar óók vanaf! (dán begint ’t échte werk pas! )

Net ff ’n proefdruk gezien van ’t geboortekaartje… Tja, dat zijn natuurlijk ook van die dingen die je moet regelen. We zijn ‘r nóg niet eens vroeg mee, volgens mij.

En natuurlijk wist ik wel al hoe ’t eruit komt te zien, ik heb ‘m notabene zélf ontworpen. Maar dan nóg… je ziet ’t pas écht goed als je ff ’n proefdruk in handen krijgt, dat lijkt me logisch. Hier en daar nog ’n páár kleine aanpassingen maar dan wordt ie wél écht hélemaal súperkewl, al zeg ik ’t zélf!!!

Maar zó voel ik me momenteel… met dat bed op poten! Daar zal ’t idee ook wel vandáán komen, denk ik, dat je zo hoog moet slapen! Lekker dan! Hadden ze niet gewoon ’n Meerkoetje als symbool kunnen gebruiken ofzo…???

Ik zou u nog ff op de hoogte brengen van onze bevindingen omtrent het nieuwe slaapniveau… Tja… ***ZUCHT*** We zijn nog niet geheel onverdeeld positief, zal ik maar zeggen. Ik zág ’t al ’n soort van aankomen maar vanmorgen had Erik natuurlijk ff géén rekening gehouden met deze ongekende hoogte, met als gevolg dat ie bijna uit bed kukelde… Hij’s fijn, óók goeiemorgen!

Daarnaast vind ik ’t zélf ook nog niet zo’n succes! Zoals ik al eerder meldde, is omdraaien en overeind komen al geen feest. Daar is nú het in- en uitstappen bij gekomen! Het krukje achter het bed is géén overbodige luxe maar ’t lost zéker niet alles op. Voel me écht zo’n walrus die op ’t droge tracht te komen…

Overigens heeft ’t niets te maken met ’t feit dat ik eventueel thuis wil bevallen hoor. Die blokken hebben betrekking op de ARBO wet van de verloskundige en de kraamhulp. Dus ’t is níet zo dat ik die blokken niet zou hoeven als ik in ’t ziekenhuis zou bevallen. Ohwell… we houden maar voor ogen dat ’t allemaal voor ’n góed doel is… over ’n paar weekjes is ook dát voorbij!