Vanochtend werd ik gewekt door mijn 2 favoriete mannen. Ik had ‘r gráág foto’s van willen maken maar helaas kon ik de héle dag mijn camera niet vinden. Net, vlak voor ’t slapengaan, na ’n inmense zoektocht gelukkig gevonden… op de bank… achter ’t kussen… ja nee, vraag maar nix…

Maar goed, ik werd dus gewekt door mijn 2 liefste mannen met ’n ontbijtje van croissantjes met verse aardbeien!!! Helaas géén zelfgemaakt dingetje van Jonne, volgens Erik vind Jonne ’t nl véél interessanter om ’t papier te verkreukelen dan er daadwerkelijk iets op te tekenen… (ik herken dit van mijn verfpoging van ’n paar weken terug ;-)) Erik had wél ’n waanzinnig mooie lantaarn voor me gekocht.

Na ontbijt en douchen vertrokken we met z’n 3en richting ’t zwembad waar ze ’n speciaal moederdag-programma hadden. We waren wel, geheel volgens traditie ’n b’tje later dan de bedoeling was, dus hebben we ’n gedeelte van ’t programma (ontbijtje, aqua joggen e.d.) gemist. Toch kwamen we, wat mij betreft, precies op tijd binnen want op dát moment begon het "masseren van de moeder door de kinderen"! De moeders moesten op ’n bedje gaan liggen waarna de kinderen door één van de zwemjuffen werden geïnstrueerd hoe ze moeders ’n héérlijke massage konden geven. Ook Jonne heeft mij, met wat hulp van Erik, ’n relaxte rugmassage gegeven. Dat scheen er nog al komisch uit te zien dus zijn ‘r foto’s van gemaakt maar zoals ik al zei: ik kon m’n eigen toestel niet vinden. Ik zal morgen even contact opnemen met ’t zwembad, in de hoop dat ze me wat door kunnen/willen sturen. Aan de hand dáárvan zal ik bekijken of ze voor publicatie geschikt zijn, hihi!

Na ’t zwemmen zijn we nog ff bij Erik z’n ouders langsgegaan. En ondanks dat zij ook al jáááááááren niet meer aan moederdag doen, wilde ik tóch niet met lege handen aankomen. Maarja, ik had ‘r gisteren niet meer aan gedacht… dus toen heb ik iets gedaan wat eigenlijk ZWÁÁR tegen m’n principe is en éigenlijk te genánt voor woorden (An, als je ’t leest, SORRY!!!!!! ;-)) We zijn naar de benzinepomp gereden en daar heb ik ’n Hortensia in pot gekocht. Op zich is ‘r nix mis met ’n Hortentia in pot (ik vind Hortensia’s bést mooi!), alleen ’t feit dat ’t bij ’n benzinepomp gehaald is, vind ik toch wel ehm… nah, niet zo chique… Maarrrrrr, ’t komt uit ’n goed hart hoor!!! 😉

Ennieweej, moraal van ’t verhaal… geen moraal, wel ’n gezellige dag gehad én ’n mooie lantaarn en ’n heerlijke babymassage ;-). Het eigen maakseltje ga ik zélf wel regelen met vaderdag ofzo (wanneer is dat ook alweer???) en houdt u, nét zoals de foto’s uit ’t zwembad, nog tegoed 😉

’t Is nú ná middernacht maarreh… over ’n aantal uurtjes ga ik dus mijn áller-eerste échte moederdag beleven, hihi! Okay vorig jaar heb ik ook iets gekregen maar toen was ik tenslotte nog niet écht helemaal "moeder". Toen was ik nog "mother-to-be"! Nú wel, nu ben ik écht helemaal volgens álle papieren, regels en wetten "moeder"! Nooit verwacht trouwens, dat dat zó ontzéttend leuk zou zijn maar ik kan ’t véél vrouwen zónder meer aanraden!

En ja, ook dit jaar heb ik de hint écht wel laten vallen. Meer van, cadeaus hoeven van mij niet, liever iets "door Jonne zelf gemaakt" 😉 (zwijmellll). Maarja, aangezien hij nog niet op ’t KDV zit, vrees ik dat dat zelfgemaakte er niet inzit… nou ja we zien wel…

Ohja en wat ik nog was vergeten: Lieve Lia en Joris, van hárte met jullie éérste trouwdag!!! Dat jullie nog maar héél lang van elkaar mogen genieten. En dat we elkaar niet uit het oog zullen verliezen!!!

Vandaag is m’n vader, opa Hannes, jarig. Ik blijf ’t op zich best gék vinden om hem "opa" te noemen (voor alle wise-asses, nee, natuurlijk hoef ík ‘m geen opa te noemen maar Jonne wel!) maar dat is hij absoluut, dit jaar écht hélemaal! Dus bij dezen Hannes: van hárte met je eerste verjaardag als opa-zijnde! Ik vraag me af of mijn ouders dit logje ooit zullen zien, ze zijn namelijk momenteel op vakantie in o.a. Italië. ‘k Moet ze ’t gebruik van ’t archief nog ’n x uitleggen 😉

Dat zat ik me overigens nét te bedenken, ik heb dus niet bewust de kleuren rood, groen en wit gebruikt! 😉

Overigens is ’t tekeningetjes-idee schaamteloos van hen gejat…

Gisteren bij de Prénatal even ’n campingbedje aangeschaft. Niet dat we op vakantie gaan hoor, neuh, dít jaar slaan we ff over. Maar ik vind ’t toch handig om zo’n ding te hebben voor als je ’s ’n x ergens heen gaat of wanneer er hier iemand komt logeren.

Wat ik érg prettig vind is, dat dít bedje, in tegenstelling tot ’n héle hoop ándere bedjes, écht gemakkelijk inelkaar- en uit elkaar is te halen cq zetten. Ik heb al héél wat mensen, waaronder m’n ouders en Joris horen klagen over het "gruwelijke leed dat camping-bedjes-opzetten heet". Deze had ík echt binnen no-time staan. Nah, dán moet ’t iedereen lukken, lijkt me. Dussss, mocht je ‘m tóch nog aan moeten schaffen, ’t Prenatalbedje uit de aanbieding is ’n tipje mijnerzijds!

Uiteraard vond ik ’t ook wel handig voor áls we weer ’s op vakantie gaan dus ik heb ‘r gelijk ’n vouwmatrasje bijgekocht. Die harde plank die ‘r nl standaard in ligt, is leuk voor ’n nachtje maar niet voor op vakantie.

Vandaag, mooie vent, ben je alweer 38 weken. Dat houdt in dat je, volgens de officiële cijfers, nu nét zolang búiten mijn buik bent als dat je ‘r in hebt gezeten.

En volgens de aflopende ticker hierboven, is ’t ook alweer minder dan 100 dagen voor je 1e verjaardag… my goodness wat gaat ’t hard!

Nog elke seconde van de dag geniet ik met volle teugen van je. Zélfs op de momenten wanneer ik bijvoorbeeld nog wel ff ’n tukkie zou willen doen en jij daar héél anders over denkt. Jij bent voor mij de állerliefste állermooiste allerstoerste en bovenal: de állerbelangrijkste! Echt ’n cadeautje. Wat vind ik ’t leven met jou toch nog stééds 1 groot feest en wat hoop ik dat dat áltijd zo zal blijven!!

Zoals velen hebben wij gisteren met z’n allen ook naar de dodenherdenking gekeken. De kinderen waren ook allemaal beneden. Die mogen van ons dan niet boven op hun kamer blijven zitten en ook niet buiten zijn.

Waar ik over ’t algemeen in die 2 minuten aan denk, weet ik nooit precies. Ja tuurlijk ook wel aan de "gevallenen" maar meer aan ’t grote geheel… dat ‘r bv nog áltijd nieuwe mensen bijkomen. Want ’t gaat natuurlijk niet alleen om de slachtoffers van WOII maar ook om de soldaten die bij die fijne zogenaamde "vredesmissies" zijn omgekomen.

Daarnaast ben ik vaak aan ’t luisteren of het wel helemaal stil is. En dan zit ik me kapot te ergeren als ik tóch nog mensen (kinderen) of auto’s op straat hoor. Op die momenten moet ik altijd aan mijn opa denken. Volgens mijn moeder ging hij op 4 mei altijd voor ’t raam staan om te kijken of er nog mensen over straat liepen. En dan ná die 2 minuten zei hij "Zag je dat, die liepen gewoon door, de rótzakken!" (zoiets hoor, ik weet niet zeker of hij ’t woord "rotzakken" gebruikte maar vást wel iets in die richting! ;-))

En dat denk ik dus nu dus ook steeds. Persoonlijk vind ik verbazingwekkend dat er mensen zijn die op dát moment ’t niet kunnen opbrengen om hun kinderen naar binnen te halen, even te stoppen met hun werkzaamheden en gewoon stil te zijn… of ’t nou je cultuur is of niet, dít hoort bij ónze cultuur. 2 minuten, hoe moeilijk kan ’t zijn???

Nou goed, okay, als je ruim 8 maanden bent, dan is dat bést moeilijk. Al las ik dat ’t hém wel is gelukt. Jonne zat op mijn schoot en was, voordat ’t begon hartstikke stil. Dus ik dacht, dát gaat wel lukken… maar toen iedereen stil was begon hij juist ’n b’tje te jengelen… ja nou ehm, dat kan ik ‘m op deze leeftijd niet kwalijk nemen hoor…

Maar goed, laat ik hier ’s ff de de discussie aanzwengelen: wat vind jij van de herdenking op 4 mei? Moet dat blijven of heb je zoiets vanneh… zodra de generatie die het heeft meegemaakt er helemaal niet meer is, mag ’t van mij worden afgeschaft? En wat vind je van ’t feit dat 5 mei maar 1x in de 5 jaar ’n officiële feestdag is? ff Losstaand van ’t feit dat ’n extra vrije dag natuurlijk altijd leuk is. Ik persoonlijk vind dat bést héél raar. Wél 4 mei de doden herdenken maar notabene "liberationday" niet vieren… jah, eens in de 5 jaar dus. Notabene 2 jaar terug viel ’t op Hemelvaartsdag… ook zo’n rare dag, Hemelvaartsdag… zegt dat iemand iets? Waarom kunnen we díe desnoods niet inwisselen voor 5 mei? Of is iedereen op 5 mei nog z’n roes van Koninginnedag aan ’t "uitslapen"? Roept u maar!!!