Ik ben blij! Ik ben súperblij! We moeten de details nog ff regelen en bespreken hoor maar naar álle waarschijnlijkheid gaat vriendinnetje Cynthia mij vanaf februari tijdelijk uit de brand helpen qua oppas voor Jonne. Zij en lieve Juultje komen dan al op maandagavond naar ons toe, blijven dan gezellig logeren en zijn overdag, terwijl paps en mams aan t werk zijn, bij Jonne. Ik vind ’t écht súperkewl en hoop dat ’t hélemaal gaat lukken! Maar ik dénk dat ’t allemaal wel goed gaat komen.

Cynth, je bent ’n schat!!!

Hmmm, ’t ging vandaag nog niet van harte bij de opvang. Op zich niet zo gek, hij is ‘r toch weer anderhalve week uitgeweest dus hij moet weer opnieuw wennen. Eigenlijk gaat ’t iedere keer zo. ’t Is in die afgelopen 3 maanden nog geen één keer echt lekker verlopen, voor mijn gevoel. Elke keer als hij weer ’n b’tje gewend is, wordt ie weer ziek en is ie weer ’n tijdje uit de roulatie. Zo enthousiast als dat ik in eerste instantie was, ik ben er nu wel n b’tje klaar mee. Ik zal je eerlijk zeggen dat ik dan ook blij ben als het februari is en hij daar weg kan.

Heb ik nog wél steeds dat andere probleem want ik heb bij ’t KDV nog stééds maar 2 dagen. Wanneer die 3e dag (de dinsdag, dat kan nou eenmaal niet anders) erbij komt, is nog niet duidelijk. Dus moet ik op zoek naar tijdelijke opvang. Want, zoals ik dus al verteld had, de huidige gastouder wil hem niet nog tijdelijk voor 1 dag houden. En eerlijk gezegd: hoe praktisch het ook misschien was geweest, ik wil ’t ook niet meer. Het is me daar te rommelig. Zij is hoogzwanger (daar wordt haar humeur overigens niet beter van, gelukkig zijn die ándere meiden wél héél lief!), ze zijn net verhuisd, de verbouwing is bij lánge na nog niet klaar, ook de officiële kinderopvangruimte niet, dús klooien ze boven in de woonkamer maar wat aan… wel veilig en liefdevol maar wél rommelig en druk.

Waar is de tijd gebleven dat ik nog geen baan had en héérlijk bij/met m’n mannetje thuis kon blijven? Begrijp me goed, ik vermaak me prima bij m’n huidige werkgever (echt waar hoor, Sannie! ;-)) maar dat hele opvanggedoe ben ik wel ’n b’tje zat.

Weet één van jullie hier in de buurt nog niet ’n tijdelijke opvang voor de dinsdagen? Ik betaal er gewoon voor hoor, net zoals nu bij deze gastouder. En als de nieuwe oppas zich aanmeldt bij ’n gastouderbureau, kan ’t ook belastingtechnisch worden verrekend. Ik hoor graag van jullie!

Zie hier onze nieuwe aanwinst. Nee, niet de tv maar ’t dressoir. Robuust steigerhout, white wash afgelakt. Door hem speciaal voor ons gemaakt. Lekker slordig, hélemaal gaaf! Wij vinden ‘m iig errug mooi! Maarreh… bést zwaar… zo’n dressoir… en als je dan niet op de begane grond woont… dan is dat, op z’n zachtst gezegd, niet zo fijn! We hebben ‘m met z’n 4en treedje voor treedje naar boven gesjouwd. Gelukkig was ’t maar 1 trap! Goed, hij staat dus. Jammer dat ’t geld voor ’n flatscreen op is. Ik ben op zich best heel blij met deze grote tv maar vind ’t tóch zonde op zo’n mooi dressoir (nope, 1 van de 2 ergens ánders kan niet). Verder moeten we ook nódig op zoek naar nieuwe gordijnen. Oh enneh, Es, Jonne heeft nu zelf dít kattenluikje gesloopt (’t heeft ‘r verd*mme nog geen maand in gezeten!!) Ik wil ’t niet meer, zo’n kattenluikje… Enneh, zijn ‘r nog liefhebbers voor ’n kat? Gratis af te halen mét bak en nog aanwezige blikken voer.

Bij de weg, wat ’n woei hé?! Bij ons is de schutting nou alweer omgewaaid. Je weet wel, zo’n erfafscheidingsstuk waar de woningbouw voor verantwoordelijk is. Da’s de 3e x nou al in 1 jaar. Ik snap die gasten niet, dat ze geen muurtje metselen! Dat waait niet om en daar hebben ze ook nooit meer onderhoud aan!

Ennieweej, ik duik m’n mandje in. Jonne is zowáár nagenoeg snotvrij en de eetlust is weer hélemaal terug dus die gaat morgen voor ’t eerst sinds anderhalve week weer naar de gastouder. Ben benieuwd met welk virus hij nú weer terugkomt! 😉

Dit is @#$%&*%$#@ de 4e x dat ik dit bericht ga schrijven. Wat ik nét al schreef, dan had ik ’n héél lang uitgebreid epistel geschreven, wilde ik ’t publiceren en dan liep ’t geheel vast.

Waar ’t op neer komt, is dat hij vrijdag is onderzocht door de kinderarts. Zij heeft besloten dat er eerst maar ’s even bloed geprikt moest worden en dat dat op diverse punten wordt onderzocht.

Dat bloedprikken ging niet helemaal vanzelf omdat ze eerst geen ader konden vinden. Uiteindelijk hebben ze z’n vingertje "uitgeknepen" en daarmee maarliefst 7 (weliswaar kleine) buisjes gevuld. Dat vond ie natuurlijk hé-le-maal niet leuk maarja… Ach, gelukkig was ie ’t snel weer vergeten.

Afgelopen week was wel zo’n b’tje het dieptepunt. Naast het hoesten en ’t snotteren, wilde hij ook ineens nix meer eten en nauwelijks iets drinken. En alles wát naarbinnen ging, kwam er dmv overgeven gelijk weer uit. Daarnaast had hij ook diaree. Zo erg dat hij de afgelopen week gewoon bijna 2 kilo is afgevallen. Dat vond ik eerlijk gezegd bést wel scary.

Maar de kinderarts denkt dat dit gewoon ff vette pech was en dat hij ‘r ’n buikgriepje overheen heeft gekregen. En gelukkig gaat ’t nu ook alweer beter. Er hangt géén continue snotpegel meer aan z’n neus, het hoesten is ’n stuk minder en z’n eetlust is ook weer terug. Hielden wij ’t de laatste dagen met náme op vloeibaar voedsel, gisterenavond pakte hij zélf ’n brok speculaas van tafel en heeft daar héérlijk van genoten. Jah hé, maar dan gaan we ook weer aan de gewone boterham en warme maaltijden. Nou dat ging vandaag weer helemaal prima. Eindelijk!!! En wat ook zo prettig is, is dat hij sinds ’n nacht of 2, 3 de nachten weer gewoon dóórslaapt!!!! En da’s goed voor ieders humeur!!! 😀

Jonne is gisterenavond overigens grúwelijk verwend met o.a. ’n Bumba muziekboekje, blokkenkar en een puzzel van Woezel en Pip. Ikzelf heb ook prachtige cadeau’s gekregen in de vorm van het Top 40 spel (jawel, Joris en Lia, inclusief ’n práchtgedicht omtrent mijn glorieuze overwinning van destijds! :-D) en het boek Nightwriters.

Ennnnnnnnn Erik heeft ‘m gekregen, de Youp!!!!!! JAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!

Ik word ‘r ’n btje lijp van! Ik heb nu al 3x een bericht geschreven over ons bezoek bij de kinderarts van vrijdag. Maar iedere keer als ik het wil opslaan, loopt het systeem vast. De laatste keer had ik eerst copy paste gedaan zodat ik ’t bericht iig ergens ánders kon saven… maar dat ging dus niet… IK VIND DIT NIET LEUK!!!!

EN WAAROM PAKT IE DÍT DAN WEER WÉL?!?!?!?!?!

…was weer hélemaal gewéldig!!!

Het idee is schaamteloos bij haar gepikt maar de vragenlijst heb ik wel ’n klein b’tje aangepast. Ah, lamenou, voor één keertje. Jah ik weet ’t, ik had ook al zo’n vaag lijstje via de Hyves doorgestuurd. Dat was ook ééns maar nooit meer!

Oh enneh, Jis, Toaske, copy paste mag ook hoor! 😉 Ohnee, het zijn nu niet meer dezelfde vragen. Enneh… ahhhh, Gon… nog 1x??? 😉

Mijn naam is: Catelijne (Cat dus)

Ik ben geboren in: Amstelveen

Op: 21-01-1971

Dus mijn sterrenbeeld is: waterman (Luca zegt "zeeman")

Broers en/of zussen: 2 broers

De kleur van mijn ogen is: bruin

De oorspronkelijke kleur van mijn haar is: bruin

En nu is het: weer bruin maar dán wat warmer en zónder die grijze haren ertussen!

Lengte: plm 1.68

Gewicht: dat wil ik alleen maar weten als ik ooit nog ’s zwanger ben! (voorlopig niet dus!!!)

Mijn huidige woonplaats is: Vlaardingen (of all places!)

En daar woon ik samen met: Erik en Jonne (en voor de helft van de week ook nog met Sacha, Romana en Luca)

In het dagelijks leven verdien ik mijn brood met: secretarieel werk bij www.maxtt.nl 

En als ik ff tijd voor mezelf heb dan: ben ik met m’n mannen of, als die op bed liggen, zit ik achter de comp te freubelen.

Favoriete kleur: Lime en Aqua

Lievelingseten: Biefstukje bij Loetje in Amsterdam

Op tv kijk ik graag naar: Nacht van de Popmuziek, DWDD

Favoriete muziek: teveel om op te noemen, ga naar www.kxradio.nl 

Meest indrukwekkende boek vind ik: de boeken van Kluun en van Martin Bril

De leukste / mooiste film die ik ooit gezien heb: Big Blue, Betty Blue, Ik omhels je met 1000 armen

Mijn favoriete manier van vakantie houden is: zomers, mét oudste 3 lekker ordi op de camping in Spanje ofzo, zonder oudste 3: rondtrekken en mooie gebieden bezoeken. ‘sWinters in ’t voorjaar): skien

Ik heb ’n hekel aan: vroeg opstaan, dingen moeten waar ik ’t nut niet van inzie, schijnheilige mensen.

Je kan mij ’s nachts wakker maken voor: weinig… dat mag alleen m’n kind en dan nóg liever niet.

Wat ik ooit nog ’s wil bereiken als ik later groot ben: naast ’n hele lieve moeder annex vriendin: FINANCIEEL ONAFHANKELIJK!

Wat er verder nog ter tafel kwam…: chippies, wijntje, thee met strohrum, nagelschaartje, dopjes, wat lege cdhoesjes, beker, stift, plastic zak… enz enz enz…

Doe ’t nou niet, doe ’t nou níehiet!!! Zei ’t stemmetje gisteren in m’n hoofd, op weg naar haar en blijkbaar ook háár geboortedurrup. Zondagmiddag, kloteweer, loeidruk, ’n ziek kind en Erik die het sleuteltje van z’n parkeerplek (midden in ’t centrum!!) vergeten is!!! Wederom vraag ik mij af: WHAT WAS I THINKING??? WHY WHYWHY???? Bij mij slaat ’t snot blijkbaar ook op mijn rationele denkvermogen én m’n geheugen, want achteraf kan ik me herinneren dat ’t vorig jaar ook al zo’n feest was! NOT!!!

Maarja, ik moest wel want zoals ik al zei, komende zaterdag vieren wij Sinterklaas en ik kon die oude man onmógelijk in z’n eentje alle inkopen laten doen (oude man jah, ik heb ’t over de Sint hé, niet over Erik!!!). Daarbij heeft ons eigen durrup ook maar ’n beperkt aantal winkels en déze of die zitten daar nou eenmaal niet bij. Over die laatste winkel kan ik me ook de ergenis van vorig jaar nog herinneren. Gelukkig hadden we nu de taken gesplitst en was Jonne met Erik meegegaan, zodat ik ongestoord trappen kon lopen (en bijna afvallen… van de tráp dan hé! Kl*tewinkel!!!) Nou goed, ik heb iig wél wat ik hebben moet. Voor Erik dan! Maar help me nou herinneren dat ik dit nu écht NOOIT MEER doe!!!

Vandaag had ik, zoals altijd, vrij. En aangezien het, zoals je iedere keer kan lezen, snot-technisch, nog stééds niet echt geweldig gaat met zoonlief, heb ik nog maar ’s met de huisarts gebeld. Nu heb ik er op aangedrongen dat ik nu toch écht echt écht écht ’n verwijsbrief naar ’n kinderarts wil omdat ik ’t nu écht zat ben. 3 Kuurtjes in 3 maanden lijkt me wel genoeg. ’s Nachts ligt ie te hoesten, dat wil je niet weten, dat gaat écht door merg en been. Bovendien spuugt hij ’t de laatste dagen gelijk uit… hij wil helemaal nix eten. Wat er ín gaat, komt er linearecta weer uit. Daarbij heeft ie ook weer luiers vol "tandjespoep" dus ik vind ’t nu toch écht zorgwekkend worden. Nah, dat vond de huisarts toch ook wel dus hij schreef zonder problemen ’n verwijsbrief voor de kinderarts. Daar moeten we nu komende vrijdagochtend naartoe. Ik ben erg benieuwd of zij (’t is ’n zij) wat zal vinden.

Maargoed, ik zei dus dat ik vrij had… nou ja, gedeeltelijk dan. Ik moest ‘r toch nog weer ff op uit om wat cadeau’tjes te scoren. Nah, dat was nog hélemaal niet gemakkelijk! We hebben toch ’n beperkt budget wat we ‘r aan uit willen geven. En ideeën die ik had, daar was de helft dan weer van uitverkocht. Bumba en de Teletubbies zijn uiteraard nog stééds favoriet… maarja… dát geldt blijkbaar voor meer kindertjes… Nou goed, ik ben rédelijk geslaagd, al zeg ik ’t zelf. Wellicht volgt er na ’t weekend wel ’n fotoverslag.

Inmiddels is ’t ná middernacht en zit ik weer ’s met Jonne beneden voor de 80ste x naar dezelfde DVD van de Teletubbies te kijken, omdat hij niet kan slapen. Af en toe leunt ie naar voren en laat ’n héle dikke scheet! Ja sorry hoor, daar moet ik dan toch wel weer héél hard om lachen… Goed, hij is weer afgelopen, tijd om dag te zeggen!

We gaan straks naar de kapper… ben erg benieuwd hoe dat zal gaan. Niet dat hij dat eng vindt ofzo hoor (de eerste 2 keren zijn goed gegaan) maar meer omdat ie totáál niet lekker in z’n vel zit. Het snot viert hier nog stééds hoogtij!

Dit schreef ik dus vóór we daar heen gingen. Maar omdat ik géén tijd meer had om verder te schrijven, had ik ‘m ff in “klad” gezet.

What was I thinking??? Wat bezielde mij in vrédesnaam om hem in déze bui tóch mee naar die kapper te willen nemen? U begrijpt, dat werd géén feest. Bij het omdoen van de cape begon ’t gejammer al en dat werd alleen maar erger. Dus na ’n paar geknipte plukjes hebben we de moed maar opgegeven en zijn we (gelukkig zónder te hoeven betalen) maar weer naar huis gegaan.

Nou zijn wij thuis in ’t bezit van een heuze tondeuze waar ik Erik z’n coup iedere 3 weken mee “bijpunt”. En omdat ik écht vond dat er wat aan dat wanhoopskapsel van Jonne gedaan moest worden (sorry oma’s, ik vond ’t nét ’n toupetje!), heb ik die bij hém ‘r ook maar (weer) ’s overheen gehaald. Bij Erik de kortste stand, bij Jonne de langste.

Het gesnotter en gehoest houdt nog immer aan. Gék word je ‘rvan. Jonne heeft afgelopen maandag voor de 3e keer sinds september ’n antibiotica kuur gekregen. Met wederom ’n hoestdrank maar daar zijn we al vrij snel mee gestopt. Het werkt nl nog al averechts (hij stíkt ‘r iedere keer zowat in waardoor hij nóg meer moet hoesten!) Dames, ik heb geïnformeerd hoor, bij de huisarts, of de amandelen ‘r eventueel uit moeten. Maar daar is ie écht nog ff te jong voor. Ik wacht dit kuurtje nog 1x af en als het dan nóg niet over is, EIS ik ’n verwijzing naar een KNO- óf kinderarts. Ik ben ’t nú zó zat! En ’t is ook iedere x in ’t weekend dat ’t wel erger lijkt hé! We noemen ‘m ook wel de omgekeerde Kortjakje!

Oh en wij (paps en mams) zijn solidair aan zoonlief dus doen vrolijk mee. Was ik mijn héle zwangerschap niet verkouden, ik krijg ’t nú dúbbel en dwars terug! En aan de vitaminen ligt ’t niet hoor. We eten ons de héle dag ’n slag in de rondte aan mandarijntjes en de multivitamine.

Morgen Vandaag gaan we haar geboorte”durrup” in om de Sint alvast te helpen met wat inkopen. Joepie! Kan niet wachten… ’t wordt volgens mij gewéldig shopweer… NOT!!! Maarja, ik zie ’t de rest van de week ook niet meer gebeuren en we vieren ’t volgende week zaterdag al.