Ik heb nú weer iets heutekneuterigs gevonden… huisvrouwenvlijt ten top (overigens niet negatief bedoeld hoor!!!) maar ik vind ’t leuk, can’t help it! Vind ’t alléén erg jammer dat ie in ’n nieuwe pagina opent en dus niet hier in je scherm voorbij komt… hmm, moet volgens mij ook wel ’n mouw aan te passen zijn.

Moest overigens gelijk aan Cynthia en San denken, die zijn ook wel van ’t gefreubel. Ik heb ‘r verder nog niet zo héél erg veel mee gedaan, het progje heeft ‘r zélf wat foto’s in gezet, ze staan niet eens goed en je kan ‘r ook nog tekst bij zetten enzo. Ook niet gedaan. Want zoals áltijd is ’t weer ’s véél te laat en ik móet nou eenmaal morgen werken. Waarom vind ik dit soort dingen nou áltijd midden in de nacht????

Nah… nog niet hélemaal maar wél bijna. Vind gewoon dat we ’t moeten afdwingen. En dat we wel weer wat mooier weer hebben verdiend. Ik heb nu lang genoeg lopen snotteren.

En zo heb ik mijn grasrijke achtergrondje ook maar weer ’s uit den oude doosch naar voren getoverd. Vond toch dat ’t íets meer "eigen" moest worden. ’t Blijft hoe dan ook tóch ’n b’tje mijn handelsmerk hé, dat achtergrond-gras. En ik vind ’t gewoon leuk! Dus: gras it’ll be for now!

Morgen gaan we op verjaarsvisite. Vriendinnetje en súperoppas Cynthia wordt 40!!! Lieve Cynth, van hárte gefeliciteerd en dat je maar ’n grote meid mag worden! 😉

Goed, zie hier dan de nieuwe vormgeving. Jaja, het idee is schándelijk geját van MinimannenmamaJis, I know, maar je moet ’t ook zien als ’n soort van hulde! Ik vind gewoon dat zij ’t héél mooi heeft gedaan en dat ehm… nou ja, dat geeft mij inspiratie! 😉 Nah, die van mij is ánders maar ook best mooi, al zeg ik ’t zelf! Toevallig! 😉 Met wat hulp van een paar práchtige foto’s van zoonlief, gemaakt door Cynthia en Aad kom je al snel tot iets moois, vind ik eigenlijk wel…

Nah, nu nog ff e.e.a. finetunen, zegmaar… ENNIEWEEJ, ‘T IS WEER WIIKENT!!! 😉

Aangezien de “launch” van de nieuwe site nog ff op zich laat wachten, heb ik bedacht dat ik deze nog maar ff moet opkalefateren. Maargoed, de tijd, en eerlijk gezegd ook de inspiratie ontbreekt me momenteel ff voor iets leuks… Kortom: het ziet ‘r niet uit hier… Gaat goedkomen, écht!

Vandaag kwam Aad bij ons op visite. Buiten ’t feit dat Aad een leuke, gezellige man is om mee te kletsen, die zéér gepassioneerd kan vertellen over al z’n werk en over z’n gezin, is hij magistraal met een fotocamera en weet zelfs mij héél behoorlijk op de gevoelige plaat vast te leggen. Nah, dan ben je wat mij betreft ’n kunstenaar.

Ik ben érg nieuwsgierig naar het overige materiaal want ’t bleef niet bij deze ene foto.

We hebben héérlijk zitten keuvelen en kletsen en de tijd ging erg snel. Ik hoop van harte dat we ’t nog ’n keer over kunnen doen, Aad, ik vond ’t erg gezellig.

Erik had écht vétte mazzel vrijdag. Tegen beter weten in ging hij nl tóch weer ff kijken bij de Media Markt en zowaar… daar stonden ze. Niet veel maar we hadden ‘r aan één genoeg, nietwaar? 😉 Het werd alleen, héél slim, in ’n all-in pakket verkocht. Er werden ’n 2e remote én nog 3 extra spelletjes door je strot geduwd waardoor ze de prijs lekker konden opschroeven. Nah, die 2e remote is wel handig, dat waren we tóch al van plan (anders kan je nooit samen spelen) maar die spelletjes (Game, Play en Wings) hadden we anders nóóit gekocht. (al zit game of play, één van die 2, sowieso al gratis bij een 2e remote). Maargoed, daarmee werd ’t wél gelijk ’n dikke 100 euri duurder. Dus hij belde me wat ik ervan vond.

Wat ik ‘rvan vond? DOEN NATUURLIJK! Ja ehhh, we hadden natuurlijk kunnen wachten totdat ze weer zonder die extra’s zouden worden verkocht maarja, we waren al hártstikke blij dat we ‘r nu eindelijk één hadden gevonden!

Maargoed, wat was nou de mazzel? Uiteráárd dat hij ‘r optijd bij was maar omdat het 29 februari (schrikkeldag) was, kreeg je bij elke gespendeerde 100 euri een tegoedbon van 10 euri. Dat werden ‘r dus 3! En natuurlijk is ’t je reinste volksverlakkerij want ’t pakket was sowieso al duurder door die ándere extra spelletjes, maargoed… het staat leuk. Zeg nou zélf, was ie ’n dag later geweest, dan waren ze ‘r hoogstwaarschijnlijk niet geweest, en waren ze ‘r wél dan had ie die 30 euro aan waardebonnen niet gekregen.

Nou had ik van mijn collega Marjolein gehoord dat het spel Mario Olympics erg leuk is. En met déze tegoedbonnen plús een bon die we destijds nog van Hannah voor onze verjaardagen hadden gekregen, konden we dát spelletje er ook nog bij kopen.

Jaaaaa, uiteraard hebben we ’n groot deel van ’t weekend staan Wii-en. Ik vind ’t zoooooooooo gaaf! Maar als ik héél eerlijk ben, vind ik Wii Sports (het spel dat je sowieso bij aanschaf van de Wii console krijgt) nog ’t leukst. Al die ándere spelletjes… tja, geinig maar stúkke minder.

Vandaag kwamen Joris, Lia en Yuri bij ons op visite! 😉 Na vaak te hebben verzet wegens ziekte en ándere slappe excuses (bang om wederom te verliezen, hé Joris ;-)) wilden ze eindelijk revanche komen nemen op mijn glorieuze overwinning van alweer bijna ’n jaar geleden. Deze keer maar géén Top 40 spel. Op verzoek van Joris werd er deze keer getriviant. En uiteraard moest er geWii’d worden! Zie hier een beeldend verslag.

Oh enneh trouwens: nee, ’t ligt níet aan je ogen (sorry Hannah, géén klanten! ;-)) of aan je beeldscherm, de foto’s zíjn gewoon slecht. M’n camera is nl ’n tikkie ter ziele, helaas. Hadden we allemaal maar zo’n zwager als Cynthia 😉

Goed, nu snel naar bed. Morgen komt Aad hierheen!

Erik z’n ouders zijn momenteel aan ’t overwinteren in ehm… ik dácht Spanje. In de voorgaande jaren kregen we zo nu en dan ’n smsje met de meest onmógelijke afko’s zodt w hst nt kndn bgrpn wt z n gnlk bdlden… dusss…

Maarrrr… deze mensen gaan ook met hun tijd mee en hebben tegenwoordig ’n laptop met WIFI. Voor ze weg ging, zei z’n moeder dat ze nu ook kon msn’en zodat ze ons op de hoogte kon houden. Ik denk zélf dat ze mailen bedoelde. Vorige week heb ik zowaar ’n mailtje van z’n moeder mogen ontvangen. En ik heb ook gelijk ’n mailtje teruggestuurd. Maar aangezien ze m’n smsjes voorheen ook al nooit kon ontvangen, ben ik benieuwd of ze m’n mailtje wél heeft gekregen. Jaaaaaaaaaaaaaaaaa, ík weet wel dat mailen en sms’en 2 héle verschillende dingen zijn, maar toch… je wéét ’t niet!

Nou schreef ze in haar mailtje dat ze onze site ook regelmatig leest om bij te blijven, dusseh, An, als je dit leest, stuur ons nog ’s ’n mailtje hoe ’t met jullie is! 😉 Offeh, kom "online" 😉

Aan al die lieve mensen, zoals Natazz, Esther, JoJo, Hannah en ál die anderen die mee hebben helpen zoeken naar een Wii, iedereen hartstikke bedankt maar als het goed is, staat Erik nu, while I’m writing this, bij de Media Markt onze Wii af te rekenen!!!

Veel kids hebben ’n vaste knuffel. Luca heeft Popje, Romana had Clowntje, Juul heeft Pieternel en ik had vroeger Koko. De vaste knuffel, die óveral mee naartoe moe(s)t worden gesleept. En het leed was niet te overzien als het desbetreffdende kleinood ergens was blijven liggen. Of nóg erger: kwijt! Tegenwoordig wordt dan ook aangeraden om bij aanvang al minimaal 2 dezelfde exemplaren aan te schaffen, want áls er dan één kwijt is, dan is ie nog te vervangen. (is nog ’s goed voor de handel ook! ;-))

Jonne had dat eigenlijk nooit, zo’n vaste knuffel. Ik heb destijds zo’n "hippie-konijn" bij de Prenatal gekocht, en als nieuwe Koko gedoopt, uiteraard in de hoop dat dát ‘m zou worden maar helaas…

Toen hij begin dit jaar naar het KDV ging, adviseerden ze om ’n knuffel of een lapje of ’n dingetje van thuis mee te nemen. En omdat hij dus niet iets speciaals had, wist ik ’t niet zo goed. Maar bij de spullen die Romana destijds had aangeschaft zat nog wel ’n heel simpel tutpopje, gemaakt van een spuugdoekje. Daar lag ie wel ’s mee te kroelen dus die heeft ie nu maar voor als hij daar gaat slapen.

Toen dacht ik: dat kan ik zelf ook! Ik heb met veel dingen 2 linkerhanden (ik schrijf ook linkshandig!) maar dít kan ik zelf ook nog wel! Dus toen heb ik van ’n paar IKEA spuugdoekjes zo’n poppetje in elkaar gefrummeld. En er gelijk nog maar 1 achteraan, je moet er tenslotte 1 reserve hebben, in mijn vaste kleuren limegroen en aquablauw! 😉 Simpeler kán ’t niet… en dan mag jij 3x raden waar hij tegenwoordig mee ligt te slapen! Geloof me, het is gehéél uit zichzelf gegaan, ik heb ze niet door de spreekwoordelijke strot geduwd!

Nou vind ik dat die dingen ook wel ’n naam moeten hebben… soort van dan… ’t Is géén popje… Luca heeft Popje… en ’t is ook géén Pieternel o.i.d., die heeft Juul al. Het is een Tuttefrut… een wát? Een Tut-te-frut! Gewoon een Tuttefrut, niets meer en nix minder! Maar wél zíjn Tuttefrut, door mama gemaakt!

dussss…..

Oh, bij de weg, ik ben niet van plan om er ’n handeltje van maken ofzo! 😉 (geintjuh, Von! ;-))