Vandaag (inmidddels gisteren) was mijn moeder jarig. Dus toen Erik aan ’t eind van de middag thuis kwam uit zijn werk (iets waar ik binnenkort ook ff ’n logje aan ga besteden) zijn we met z’n 3en naar Amstelveen (mijn ouderlijk huis) gereden. Na het eten kwamen alle vrienden van m’n ouders (de familie is niet zo groot, vriendenkring des te meer) op visite. Uiteraard was er gróte aandacht voor Spokie (ook wel "Spooks"). Velen hadden ‘m nl nog nooit in "levende lijve" gezien. Duidelijk is dat hij nog stééds niet eenkennig is. Hij gaat nog héél gemakkelijk bij diverse tantes op schoot die hij nog nooit (óf 1x lang geleden) heeft gezien. Totdat ie moe wordt (wat ie natuurlijk op ’n gegeven moment ook werd), dan is ie klaar met dat gepiel en ge"koediekoedie" aan dat kleine lijfie en dat laat ie dan ook wel merken. Op zich niet gek, toch?

Niet zoveel foto’s gemaakt, behalve déze met m’n vader. Vond ik wel geinig. ‘k Moet ‘r ook weer ’s wat meer met m’n moeder maken! Nah, ff onthouden voor de volgende x.

Vandaag was ’t zowaar prachtig mooi weer. Voor Erik dus ’n uitgelezen moment om weer ’s verder te gaan met z’n projectje: onze "lounge-bank". Zie hier links ’n voorbeeld van hoe ’t er ongeveer uit moet gaan zien. Alleen wordt ie bij ons ietsje groter, in ’n U-vorm.

Ik moet zeggen, ’t vordert lekker. ’t Wordt stééds mooier. Ik zie ’t ook al hélemaal zitten cq liggen, letterlijk en figuurlijk. En ik niet alleen, ook Jonne vindt ’t hélemaal geweldig en heeft al ’n heerlijk plekje in de zon schaduw gevonden. Zie hoe relaxed meneer erbij ligt (nee mam, hij rólt er niet af ofzo, ik stond er vlák naast!). Ik zeg, doe maar doorkomen met die zomer!!!

Ohja, ik zou nog ff iets melden over déze site. Gemaakt door Karel Geenen maar hij geeft al aan dat hij ’t idee ook weer van iemand anders heeft overgenomen. Het zijn dus állemaal foto’s van mensen met daaraan vast ’n link naar hun site. Ik vind ’t iig hélemaal leuk en ik sta ‘r zélf inmiddels ook tussen. Als jij dat ook wil, moet je hier maar even heen gaan.

De laatste tijd wordt mijn vaardigheid in ’t invullen van autoschadeformulieren flink getraind. En, ff voor de duidelijkheid: tot nu toe is ’t nog áltijd de schuld van de tegenpartij! In december, toen ik samen met m’n vader traditioneel de kerstmarkt van Tuincentrum Osdorp bezocht was er al e.o.a. onverlaat die ’t nodig vond om iets (waarschijnlijk ’n winkelwagentje) tegen m’n auto te parkeren. Uiteraard had de persoon in kwestie géén briefje onder de ruit achter gelaten met ’t verzoek contact op te nemen omtrent de gemaakte schade. Gelukkig hebben we daar ’t Waarborgfonds voor. ’t Kost ff tijd maar ’t is zéker de moeite waard. Maar goed, dit was nét helemaal afgehandeld.

Vanavond ging de deurbel. Ik dacht éigenlijk dat het de kopers waren van ons X-Adventure autostoeltje (ik zeg nix, ik heb ‘r 15 euri voor gevangen, ik wens ze ‘r véél plezier mee) maar ’t was mijn lieve, gebrekkig Nederlands sprekende Turkse buurvrouw. Die wist me duidelijk te maken dat haar nét aangekomen bezoek had gezien hoe er ’n kerel probeerde uit te parkeren en al diverse keren tegen onze auto had geramd! WHOÁÁÁT??? Dus ik naar beneden.

Tja, zeg ik daar aangekomen, ik hoor net dat u tegen mijn auto bent aangereden. Vervolgens gáát deze HOOGBEJAARDE man ’n partij ordinair tekéér tegen mij dat ik hier GVD de auto helemaal niet mag parkeren en dat hij er met geen mogelijkheid uitkomt, etc etc. Kortom: nou hadden we beide deze ellende… Zucht…1,2,3,4….. meneer, laten we één ding duidelijk stellen, ú bent tegen míjn auto aangereden, ik níet tegen die van u. Laten we nou níet doen alsof ík diegene ben die deze zogenaamde ellende heeft veroorzaakt!

Okay, toegegeven, het is misschien géén officiële parkeerplaats, waar onze auto stond (langs de stoep, zie foto, klik óp de foto voor ’n groter formaat) maar er wás nou eenmaal geen ruimte meer en deze plek wordt wel vaker door diverse mensen als ‘extra plek’ gebruikt. En dat bewijs wordt met deze foto maar weer geleverd, die heb ik nl net (volgende dag) gemaakt. En iedere gek die ’n béétje auto kan rijden, krijgt z’n auto écht met álle gemak uit de tegenover gelegen parkeer-plekken… opa dus niet. Ik zwéér ’t je, die kerel had echt álle ruimte maar is gewoon divérse keren récht naar áchteren gereden, zónder te draaien. NOU VRÁÁG IK JE?! De manier waarop hij tekeer ging was werkelijk buiten álle proporties… Gelukkig kwam Erik ‘rbij, vond ook dat meneer wel héél erg tekeer ging, probeerde ‘m te kalmeren en opperde dat we dan maar ’s ff schadeformulieren moesten gaan uitwisselen.

Ik liep even naar binnen om de autosleutels te pakken en bij terugkomst waren ook (schoon?)dochter en (schoon?)zoon erbij komen staan. Deze laatste was zo mogelijk nóg onbeschofter! Zelden zó’n (vul zélf maar in) tegen gekomen. En dan heb ik ’t wel over ’n volwassen kerel van ergens in de 50 hè. "…en de volgende x schop ik die k****r auto helemaal van je in elkaar, bla bla bla…" Ik zei, da’s goed meneer, mag ik dit even van u zwart-op-wit? Voorts begon hij te dreigen met de politie want díe zou ons wel even duidelijk laten weten dat wij hier niet mogen parkeren. Prima meneer, kóm maar op, zei ik… ja sorry hoor maar ik laat me écht niet afschrikken door zo’n onbeschofte Vlaardingse boer. (overigens niet de eerste x, ik heb deze meneer al meerdere keren over ’t pleintje horen tieren…)

Hij wist me (met véél gevloek en getier, kortom héél beleefd) te vertellen dat ook zijn buren (notabene ’n rijschoolhouder!!!) al regelmatig hadden geklaagd over ’t feit dat er op die plek ’n auto geparkeerd stond, omdat ze er dan blijkbaar niet goed uit konden komen. Verbazingwekkend, want nogmaals: ik denk, als je ’n béétje kunt autorijden, dat je er dan met álle gemak van de wereld uit kan komen. Maar goed, als ’t écht zo moeilijk is, wát let je dan, om even ’n briefje onder de ruit te plaatsen met ’t vriendelijke doch zeer dringende verzoek om daar niet meer te parkeren… ik ben óók de rotste niet, dan zet ik ‘m daar niet meer neer.

Fijn detail is, dat ik later van onze (ándere) buurman vernam dat deze man, van twijfelachtig alooi, en met ’n enórm wagenpark, er niet voor schroomt om zijn eigen auto’s daar te parkeren of z’n aanhanger dusdanig te plaatsen dat er weer ’n reguliere parkeerplek wordt ingenomen. Soms word ik zóooooooo moe van sommige mensen!

Lieve Gon,

Ik was je absoluut niet vergeten hoor, vorige week, maar blijkbaar is m’n berichtje niet bij je aangekomen. Alsnóg van hárte gefeliciteerd met je verjaardag en ’n dikke kus van ons allemaal!!!

Alweer ’n grote foto? Ja dus! Want ehm, tja zó kort was nou óók weer niet de bedoeling… kwestie van ’t verkeerde standje;-)

Nah, kom maar op met je commentaar! Ach, ’t groeit wel weer aan. Ik vind ’t trouwens wél ’n héle mooie foto, al zeg ik ’t zelf!

Kijk nou, de romanticus! Jan heeft me de liefde verklaard… offeh… heeft ie me nou de tomaat verklaard? Ik weet ’t niet, maar ’t is iig wél wederzijds dus dat ga ik zo maar ff laten weten. Ga jij nog iets in die richting doen vandaag, ongeacht de kleur? (alhoewel ik liever heb dat je Jan ook de tomaat verklaart, maar goed… ;-)) of denk je, mwah, ze zoeken ’t allemaal maar uit daar?

Schreef ik gisteren (ja ná middernacht, vandaar dezelfde datum) nog dat hij ziek was en z’n wangen aanvoelden als ’n straalkacheltje, vandaag was ’t alweer helemaal over en was ie weer de vrolijkheid zélve. Zo snel kan dat blijkbaar gaan. Tja, kan ‘r ook nix aan doen. Zal je zéggen, héb je ‘r weer en ik ben natuurlijk vérre van objectief maar ik kan me toch iedere dag weer verbazen over hoe gemakkelijk en vrolijk hij is. Laat dat in gódesnaam ook zo blijven!!!

Ennieweej, vandaag maar op zoek gegaan naar zo’n gemakkelijke buggy. Op zich mooi ding hoor, die wandelwagen van ons maar hij neemt zó ontzéttend veel ruimte in beslag! We hebben weliswaar zo’n lekkere burgelijke stationbak maar volgens mij is ’t toch niet de bedoeling dat de achterbak voor meer dan de helft gevuld wordt met 1 kinderwagen. Daarnaast mógen ze met ’n half jaar ook in dit soort simpelere wagentjes en ik vind ’t verrékte handig!

Geloof me, ik heb écht wel op Marktplaats gezocht (en góed ook) maar daar stond geen behoorlijk karretje tussen. Dus jah, wat dóe je dan? Op naar de "Prienéétal"! Wat moet, dat moet, nietwaar? 😉 Nah, zie hiernaast onze aankoop: ik vind ‘m súperstoer! Jonne heeft ‘r ook al in gezeten en hij vond ’t weer hélemaal leuk!!!

M’n arme schatje is ziek. Hij heeft sinds zondag koorts. En best flinke koorts ook. Zo rond de 39,5. Verder niet verkouden ofzo maar z’n wangen zijn nét kleine straalkacheltjes. Ach, ‘k geloof dat dat op zich niet eens zo gek hoog is bij babies. Daarnaast drinkt en eet hij nog gewoon goed dus ik maak me ‘r ook verder niet zo druk over. Bij de apotheek zeiden ze zelfs dat ’t heerst onder die kleintjes.

Maar goed, daarom zijn we vanochtend maar ff niet gaan zwemmen. Op zich wel jammer maar ’t leek me toch niet zo’n heel goed idee.

Dus dán maar ff lekker lang in bad. Maar ook dáár komt er ’n moment dat je ‘r uit moet en da’s hélemaal niet leuk. Nou ziet hij ‘r op deze foto wel weer héél erg zielig uit hoor…’n b’tje ’n vertekend beeld want op zich valt ’t best mee. Uiteraard is ie wat jengelig maar er zijn toch ook momenten dat hij bést vrolijk is. Oh even ter verduidelijking: hij zit hier ín z’n badstoeltje op de klep van ’t toilet! 😉

En ondanks dat ook dít weer symptomen zouden kúnnen zijn, heeft hij nog stééds geen doorkomende tandjes… we wachten rústig af.