Toen ik Jonne vanmorgen bij ’t KDV bracht, vond ik in het mandje, waar zijn pyama e.d. inligt, nog ’n prachtig cadeau! Jonne’s 1e kunstwerk voor mama’s verjaardag! Samen met de juffen had ie van gekleurd papier ’n mooie bos tulpen gemaakt en daar zelf nog wat op getekend!

Kijk en dáárom vind ik ’t o.a. zo leuk dat hij tegenwoordig naar ’t KDV gaat! Ik vind zoiets zóóó lief en zó attent! En ookal zou achteraf blijken dat hij ‘r zelf helemaal níx aan heeft gedaan (omdat ie ’t principe van kleuren/tekenen misschien nog niet helemaal snapt), en ’n ander kindje daar lekker op heeft zitten kleuren, I don’t care, ik vind ’t toch hélemaal súper! Hier word je als moeder (en waarschijnlijk als vader ook) gewoon héél erg blij van! Ik zal ‘r vanavond thuis ff ’n foto van maken om ‘m te laten zien.

Naaaahhhh, wat leuk en wat lief toch allemaal, die felicitaties, zowel hier als op m’n Hyves. Dank dank dank!!!

Gisteren was ’t heel bescheiden, het échte feestje is zondag pas, als ik ’t samen met m’n liefie vier. Zo kwamen wederzijdse ouders langs én ging ik, zoals (sinds ’n paar weken) élke maandag, Cynthia en Juul ophalen. Van hen had ik m’n cadeautje twee weken geleden al gekregen.

We willen héél graag ’n Wii aanschaffen (mits nog/weer ergens verkrijgbaar) dus daarvoor kreeg ik van m’n ouders ’n leuke tegemoedkoming in de kosten. Erik krijgt a.s. zondag van hen zíjn deel en dan zijn we al ’n héél eind!

Van mijn twee lieve mannen heb ik de dvd box van "We zijn weer thuis" van Wim T. Schippers gekregen. Ik vond dat vroeger ’n hylarische serie. Ik hoop dat ik ’t nog nét zo leuk vind als toen. Daarnaast kreeg ik nog ’n doosje in de vorm van ’n hart, met allerlei briefjes er in, met lieve dingetjes. En, óók heel romantisch: een ruitenkrabber met handschoen 😉 (als geintjuh, ’t was nl ’n relatiegeschenk bij de krant)

Vandaag had ik naar m’n werk natuurlijk héérlijke taart meegenomen. Van hen kreeg ik ook nog ’n waanzinnig cadeau. ’n Vriendin van ’n collega van mij, maakt namelijk héle schattige schilderijtjes en ik had al ’s te kennen gegeven dat ik ‘r ook wel ’s eentje wilde hebben. Dus die kreeg ik vandaag voor m’n verjaardag. "Koe en ’t konijntje" prijkt inmiddels mooi in de kinderhoek. Ik vind ‘m écht súpergaaf en ben ‘r héél erg blij mee!

Zucht… tjemig de pemig… 37… ohwell, je doet ‘r nix aan dusseh…

JAAAAA, VAN HÁRTE… MET MIJ! 😀

Jonne heeft in de loop der tijd behoorlijk wat speelgoed bij elkaar verzameld. Nieuw gekregen of "left-overs" van oudere broer en zussen. Hij speelt er ook mee hoor. Uiteraard met ’t één íets meer dan met ’t ander.

Ook voor in bad heeft ie wat speeltjes. Badeendjes, boekjes en… tándenborstels… Zucht… zoonlief speelt in bad eigenlijk ’t liefst met tándenborstels. Niet één, neuh, ’t liefst met ’n paar tegelijk. En niet om z’n tanden te poetsen hoor! Want als hij ’n hekel aan heeft, en wat ook reden geeft om énórm hard te blèren, dan is ’t wel wanneer ik ’s avonds voor ’t slapen gaan, z’n tanden tracht te poetsen.

Hij wil ‘r in bad met náme mee drummen, of in ’t putje poeren… ohja, soms ook wel ff in z’n mond en dan tóch wel als ’t ff kan met ’n b’tje tandpasta maar dan alleen om op te sabbelen. Inmiddels heeft ie ‘r al ’n paar bij elkaar verzameld maar eigenlijk wil die ’t liefst de míjne. En die heeft ie ook al ’n stuk of 3x gekregen gepakt… dan nam ik iedere keer maar weer ’n nieuwe… maargoed, érgens houdt ’t op, het blijft geen feest. Dus uit voorzorg zet ik die tegenwoordig (tot groot ongenoegen van zoonlief) hoog weg.

Vanmiddag zouden we in bad gaan. Hij stond ‘r al in (de kraan was nog niet aan), ik moest nog ff ’n handdoek pakken. Natuurlijk had ie weer ’n paar tandenborstels (waaronder toch ook weer de mijne) te pakken waarmee hij stond te drummen en in putjes zat te poeren.

Vlak voordat ik er zélf bij wilde stappen, zag ik dat ie met die tandenborstels ergens anders in had zitten poeren wat hij vlak daarvoor zelf fijn had geproduceerd, om dit vervolgens héérlijk over de vloer van ’t bad uit te smeren… ZUCHT… gelukkig was ik ‘r wél optijd bij en is de schade redelijk beperkt gebleven. Nádat ik ‘m z’n speeltjes had ontnomen (en uiteraard per direct had weggegooid), heb ik eerst bad en zoonlief maar even flink schoongeboend, daarna kon ik ‘r (met ’n paar nieuwe tandenborstels) eindelijk zélf bij kruipen. Ohwell, never a dull moment! 😉

Vanavond ben ik met Romana bij het nieuwe onderkomen van BlueBlue gaan kijken. Ik kan iedereen (inclusief de PvdD achterban) geruststellen: Het gaat hártstikke goed met ‘m en hij heeft het daar príma naar z’n zin. Zowel Bas (z’n nieuwe huisgenoot ;-)) als Balou zijn erg tevreden met elkaar.

Uiteraard kwam ie gelijk naar ons toe, kopjes geven, snuffelen enz. Maar da’s op zich niet zo bijzonder want dat deed hij hier ook bij de visite. Op zich is ’t best gek om je eigen kat bij ’n ánder in huis te zien maar ik ben erg blij met deze oplossing en zij beiden dus ook. Hij krijgt de aandacht die hij verdient en was erg relaxed. Ik ben ervan overtuigd dat er met veel liefde voor ‘m wordt gezorgd. Nah, mooi toch?!

Kortom: nu niet meer gaan zeuren over hoe ik ’t in gódesnaam in m’n hoofd heb kunnen halen om ‘m na 14 jaar weg te doen, dat het zielig is, dierenmishandeling en noem maar op. Balou is dík tevreden!!! Dus wij ook!

Erik heeft van ’t weekend weer hard gewerkt aan Jonne’s speelhoek. Behalve dat er nog wat aan de verlichting moet worden gedaan (dat lampje is leuk maar niet echt handig daar) en ’t schilderij toch nog ’n stukje moet worden opgeschoven, is het af. Jonne is ‘r erg blij mee. Met náme met ’t deurtje is ie erg blij, daarachter kan je je namelijk heel goed verstoppen en kiekeboe spelen! Goed gedaan hoor, schat!!!

Plain and simple. Eenvoudig doch doeltreffend!

Het KDV is tot nu toe nog erg leuk… althans, volgens Jonne. Of ze hém daar ook zo leuk vinden, is de vraag, aangezien hij momenteel ernstig in de spuitpoepluier-periode zit. Afgelopen woensdag had ie ‘r maarliefst 4 waardoor ook z’n meegebrachte extra setje kleding niet genoeg was. En gisteren had hij, toen Erik ‘m ging halen, ook andere kleren aan dan die wij ‘m die ochtend aan hadden getrokken. Even voor de duidelijkheid: die we ‘m als láátste hadden aangetrokken… want toen we op punt stonden te vertrekken, bleek ’t meneer ook nog even letterlijk dun door de broek te lopen waardoor we ‘m nog snel van top tot teen moesten verschonen. 

Jonne is overigens niet de énige die last heeft van spuitpoep. Mamaloena schreef het al: "Ziek zijn is niet leuk!" Nee, da’s inderdáád niet leuk! Ik weet niet waar ze woont maar volgens mij heeft ze dat buikgriepvirus déze kant op geslingerd (geintjuh!). Zucht… tussen het verschonen van zoonlief door, vertoef ik vandaag zélf ook regelmátig op de wc. Zo erg dat Erik vandaag maar alleen boodschappen is gaan doen. Ik achtte ’t niet verstandig om mee te gaan.

Verder zijn ‘r ook heus wel leuke dingen want gisteren hebben we onze gordijnen opgehaald en opgehangen. ’t Is goed dat ’t railtje al hing, we hadden ze nog láng niet verwacht. Wat ’n verschil zeg! Stukje bij beetje wordt de woonkamer stééds mooier. ’t Zou helemaal leuk zijn als onze andere bestelling ook zo snel geleverd wordt. Daarnaast raakt het kinderhoekje ook steeds meer af. Vorige week heeft Erik 10 (voormalig bloembollen-)kistjes via Marktplaats aangeschaft. Daarvan heeft ie er vandaag 2 gewhitewashed" en boven de plank gehangen. Staat mooi en ’t is nog practisch ook als opbergruimte. Er komen ‘r nog 3 naast. Wordt echt hélemaal leuk!!!

Goed, ik ga weer bankhangen-Idols kijken. Morgen ga ik ’s kijken of ik iets in elkaar kan flansen als uitnodiging voor onze verjaardag…

Vandaag was de eerste keer dat Juul en Cynthia op Jonne kwamen passen. En aan de verhalen en foto’s te zien, was ’t erg gezellig. Ik baalde ‘r eigenlijk wel van dat ik ‘r zelf niet bij kon zijn. Gisteren heb ik ze opgehaald (ze bleven nl gezellig logeren) en voor dat we naar huis gingen, zijn we nog ff bij de IKEA langs geweest. (volgende keer bellen we de buuf ook dan maken we ‘r gewoon ’n moeder-met-dreumes-ontmoetingsplaats van ;-)). Daar heb ik van Cynthia alvast m’n verjaardagscadeautje gekregen! Thx, echt hélemaal súper! 😉

Cynthia, je bent ’n super-oppas! Komen jullie volgende week gezellig weer? 😀

Tjonge jonge, ff terugkomend op mijn vorige bericht. Ik word hier zó stróntziek van!!! De één vroeg zich laatst af, toen ik Balou nog had, of de kat wellicht belangrijker voor me was dan m’n kind… PARDÓN??? (jaa, is gevraagd!! Zó subtiel!) Want jah ánders had ik ‘m toch alláng weggedaan! En de ander vindt me, nu hij weg is, ’n egoïst en gaat tegen me tekeer alsof ik ‘m aan de eerste de beste boom in ’t bos heb vastgebonden.

Nogmaals: iedereen is van harte welkom om hier zijn mening of commentaar te ventileren op de berichten die ik schrijf en ik ben ook niet op zoek naar meelullers en ja-knikkers. Ik kan ’t me zelfs heel goed voorstellen dat je ’t niet altijd met me eens bent. Maar hé… MAG HET SOMS WÉL FF WAT SUBTIELER?!?!?!?! Ik weet heus wel dat subtiliteit ook niet mijn sterkste kant is maar de bovengenoemde opmerkingen zijn gewoon bewúst FUCKING kwetsend! Dus als dát je doel was, fijne schanulleke (of hoe de punnikjurk ook mag heten), en ander persoon: dan is je dat gelukt! En? Trots? Blij? Opgelucht, dat je tóch ff gezegd hebt?

Het is zwaar kút dat Balou weg is. Ja je leest het goed, ZWAAR KUT! En tóch ben ik er nog stééds van overtuigd dat ik de goede beslissing heb genomen! Maar (wat ik hier onder ook al schreef), ’n b’tje meedeleven van sommigen die dus niet van huisdieren houden, was wel sympathiek geweest!