Zowel gisteren als vandaag zat ik met m’n kind bij de kinderarts. Gisteren met Jonne, vandaag met Robin. Ze hebben hádden tot nú toe allebei ‘n ándere arts, en die hebben nooit op dezelfde dag spreekuur, vandaar. Handig? Nee natuurlijk niet alleen kón dat destijds ff niet anders. Maar ‘t is nu aangepast, Jonne gaat vanaf nu ook naar dezelfde arts als Robin.

Maargoed, hoezo kinderarts? Op zich niets schokkend hoor. Met náme omdat ze beiden chronisch verkouden zijn.En met aan weers zijden astma en allergieën in de familie, wil ik dat uiteraard (voor zover mogelijk) zo goed mogelijk in de gaten laten houden. De vorige keer dat ik ‘r met Robin was, kreeg ze ‘n puf met Berodual. Da’s leuk maar dat werkt slechts héél erg tijdelijk. Nu krijgt ze ‘n puf met ‘n ontstekingsremmer. Vraag me niet welke, ik moet ‘m nog halen ;-) De arts van Jonne heeft nix voorgeschreven. Ze zegt dat ‘r eigenlijk niet zoveel aan te doen is. Ik mág ‘m eventueel af en toe ’n een Berodual puf van z’n zusje geven, kijken of dat helpt (Jonne was vorige week nl nogal benauwd) maar wb die chronische verkoudheid, die ook ná de neusamandelverwijdering nog stééds onverminderd doorgaat, ziet zij (die arts dus) geen specifieke oplossing. Niet dat ik twijfel aan haar oordeel hoor maar eigenlijk vind ik ‘t wel prettig dat Jonne de volgende keer naar die arts van Robin gaat, wellicht komt hij tot nieuwe inzichten en ideeën.

Wat op zich dan wél weer grappig is, is dat beide kids weer zijn gewogen en gemeten. Jonne is nu 99 cm en weegt 17,45 kg. Robin is 69 cm en weegt… ehm… hmmm, wat wás ‘t nou? ruim 8 kg. Ik zat net ff naar wat groeigrafiekjes te kijken, Jonne woog, toen hij zo oud was als Robin nú, rúim 3 kg meer en was ook plm 3 cm langer…

Overigens heb ik Jonne laatst tóch maar weer ‘n speentje gegeven hoor. Geen nieuwe gekocht ofzo, gewoon ééntje van Robin. En geloof ‘t of niet: ‘t inslapen gaat weer ‘n stúk rustiger. Ik weet niet wat ‘t is en ik maak me ‘r ook verder niet druk om hoor. Hij mag ‘m, nét als voorheen, alléén in bed en vaak heeft ie ‘m ook alleen maar tijdens ‘t voorlezen en ‘t inslapen in z’n mond. En als dit ons állemaal een bétere nachtrust geeft, dan vind ik ‘t hélemaal bést, al slaapt hij op z’n 16e nóg met ‘n speen, hihi.

Dan nog iets ánders: mijn vader heeft gisteren 3 tubes textielverf / vloeibaar rubber meegenomen om op Robin haar maillots te doen als antislip. Heb nu 2 maillotjes voorzien van wat stippen, zal er mórgen één aantrekken, ‘s kijken of het ‘t gewenste resultaat (meer grip met haar knieën op de grond) geeft.

Robin gaat inmiddels ook alweer ‘n maand of 4 naar ‘t KDV. Alhoewel… met alle snottebellen, waterpokken, kuurtjes, pufjes  e.d. is ze vaker níet dan wél geweest. En noem mij maar ‘n tutmuts maar nog stééds vind ik ‘t níet leuk dat ze daar heen “moet”. Nog stééds heb ik haar liever thuis bij mij. Ik ga niet wéér ‘t héle verhaal ophangen over ‘t feit dat we er tóch voor betalen, dat ik haar er niet áf kan halen omdat ze anders weer onder aan de wachtlijst komt, en dat ik dán helemáál geen baan meer aan kan nemen, want dát weten we nu zo langzamerhand wel. Maar ik blíjf erbij dat ik ‘t niet leuk vind.

En vraag me niet waaróm, ik kan ‘r de vinger niet opleggen. ‘t Zijn best héle lieve meiden hoor, dat ís ‘t niet. Maar zo góed als dat ‘t bij Jonne voelt (wat natuurlijk ook grotendeels met de leeftijd te maken heeft), dat heb ik dus bij haar totáál niet! Zij hoort hier, bij mij! Maargoed, so be it!

Gisteren heb ik overigens de box maar ‘s één treetje lager gezet. Op zich was ‘t nog niet écht nodig want ze trekt zich nog niet op tot zitten of staan (dat laatste doet ze overigens wél als ze op je schoot zit) maar wellicht wordt ze er meer toe aangespoord, nu die bodem wat lager staat, je wéét ‘t niet.
D’r 2 tandjes zijn inmiddels goed zichtbaar al krijg ik ábsoluut de lengte niet om er ‘n behoorlijke foto van te maken. Dat komt dus nog wel. Oh en wat betreft dat kruipen, 10-eke had ‘n tip over vloeibare rubber waarmee ik dan stipjes op de maillot kan zetten dus ik heb ‘s aan m’n vader gevraagd of hij dat kan aanschaffen (bij hén in de buurt zit zo’n hobbyzaak, die weet ik hier niet). Ik ben érg benieuwd of ‘t gaat werken. Verder heb ik weer wat leuke dingetjes op Marktplaats gezet.

Jonne heeft, nadat ie gisterennacht tussen ons in was gekropen, afgelopen nacht zowaar prima in z’n eigen bed geslapen. Wel heeft hij erg veel moeite met afscheidnemen, als we ‘m naar bed brengen. Na de 2 voorleesboekjes en liedjes zingen (“Nijntjuh, lief kokonijntje” of “Ik stond er naast en ik keek naar jou* “, haalt hij werkelijk de complete trukendoos uit de kast om ons langer bij ‘m te houden en anders toch wel terug te laten komen, variërend van lichte dwang dat je toch écht bij hem in bed moet blijven liggen, tot slokje water, plassen, nóg ‘n verhaaltje, nóg ‘n liedje, “been is kapot” en als die toch eigenlijk wel heel blijkt te zijn dan is het ”bed kapot” tot zelfs z’n “kámer kapot” . En als dát állemaal niet blijkt te werken, dan komt ‘t jammeren… dat begint met zeurderig geklaag hetgeen kán uitlopen tot een schitterend nagebootste werkelijk nauwelijks van écht te onderscheiden, uit de ténen komende huilbui. Ik heb gisteren ‘s e.e.a. opgenomen met m’n mobieltje tegen de babyfoon, moet ‘t alleen ff editten maar stiekem moest ik ‘r eigenlijk wel om lachen. Mijn kleine dramaturg! ;-)

Gek genoeg heb ik ‘t idee dat dit allemaal is ontstaan, sinds hij geen speen meer heeft. Je begrijpt dat ik bijna op ‘t punt sta om hem er gewoon maar weer één te geven. Want wat had ie dat ding nou in? Alleen met inslapen. Tegen de tijd dat hij écht sliep, was dat ding alláng uit z’n mond gevallen. Maargoed, ik weet niet of ‘t nog zin heeft.

Nou goed, ik ga ‘r weer logtechnisch ‘n eind aan breien. Had ik toch nog één vraagje: zeg dames van de GLZM , waar blijft die voorgenomen Autumnmeeting? offeh, zijn we elkaar alweer zát? hihi!!!

*Jonne’s variatie op “ik stond erbij en ik keek ernaar”

Robin doet steeds meer haar best om te gaan kruipen. In d’r bed en op de commode zit ze al keurig op d’r knieën maar op onze gladde laminaatvloer wil ‘t nog niet echt lukken. Nou heb ik ooit bij Maud Design van die leuke kruipmailots gezien met van die antislipdingen op de knieën. Wilde ‘r gelijk al één bestellen maar die site bestaat niet meer. Ja niet déze maar haar éigens site. Hier kan je verder nix mee want als je ergens op klikt, wordt je dus naar haar niet-meer-bestaande site doorgestuurd.

Maargoed, dat houdt in, dat ik die maillots ook niet meer kan bestellen. Nou had zij deze nog wel gevonden, waarvoor mijn hártelijke dank, maar eerlijk gezegd kan ik ‘t niet uitstaan dat ik die van Maud Design niet meer kan vinden. ‘t Was niet haar eigen merk, zij was slechts een tussenstation. Nou ja, mocht iemand ze (her)kennen en weten waar ik ze dán vandaan kan halen (mits ‘n btje normale prijs) dan hoor ik ‘t graag.

Wat ik me overigens ook zat af te vragen: kan je dat antislip spul nou niet zélf aanbrengen op ‘n bestaande maillot? Heeft iemand daar ervaring mee? 

Verder heb ik dit weekend ‘s wat filmpjes ingeladen, die m’n ouders de afgelopen 3 jaar hebben gemaakt van de kids. Erg grappig om te zien. Moet ‘t nog wél allemaal uitzoeken want ‘t zit behóórlijk door elkaar, hihi.

Vandaag komen zij bij ons op visite. Gezellig, al véél te lang niet gezien. Daarover later meer!!!

Omdat Robin weer zó lag te hoesten en te rochelen (ja sorry), heb ik gisteren met de poli kindergeneeskunde gebeld of de afspraak voor haar niet kon worden vervroegd. Dat kón maar dan wél bij ‘n andere arts dan die waar Jonne altijd heen gaat. Tja, omdat ‘t voor haar de 1e keer was, maakte me dát niet uit. Bovendien zou ik nu bij de arts terecht komen die haar nét na haar geboorte ook heeft gecontroleerd dus dat vond ik verder prima. En daar konden we gisterenmiddag al naartoe.

Hij beluisterde en bekeek haar en zag en passant ook nog ff dat ze ‘n flinke (weliswaar al doorgebroken) oorontsteking had. IEUW, dat zag ‘r écht niet fijn uit! Gek genoeg heb ik daar helemaal nix van gemerkt. Ook niet dat zij er last van had. Kan me van vroeger toch nog herinneren dat oorpijn écht geen feest was. Ze heeft ‘r ook verder nix tegen gekregen, gewoon af en toe ‘n neusspray en in ‘t bad wordt ‘t wel weer schoon.

Ze heeft wél ‘n pufje gekregen tegen d’r benauwde geluid. Gelijk 4x per dag 2 pufjes per dag. Ben benieuwd of ‘t helpt. Denk wél dat ik ‘r nu voorlopig even thuis hou van ‘t KDV. Laat ‘r maar ff, ze hoeft tóch niet echt. Tenzij ik ‘n afspraak (of wellicht ‘n báán) buiten de deur heb en geen oppas. Ach ze is ‘r verder gewoon vrolijk onder en doet stééds meer d’r best om écht te gaan kruipen. Da’s zó té leuk om te zien!

Wat moet ik nog méér vertellen? Afgelopen zaterdag waren we bij hen en dat was súpergezellig! Morgen (of eigenlijk nú al ;-)) is Gijs écht jarig! Van hárte man!!! En héél veel plezier op school!

Af en toe… of nee, regelmátig kijk ik naar mijn kinderen en denk… wow… dat zijn míjn kinderen… van míj!!! Alsin: Wow, warm, bloos, verliefd, TRÓTS!!! 

(Her)ken je dat? Vast wel.

Ik kan ook bv niet gaan slapen zónder ff langs de kamers van m’n kinderen te zijn gegaan en ff  nog ‘n kusje te hebben gegeven. Echt hoor, ‘t zijn op z’n tijd ontzéttende draken… nou ja, Jonne dan, Robin is daar eigenlijk nog een b’tje te jong voor al brengt zij écht wel de nodige zorgen met zich mee maar dan nog… af en toe nee,  héél vaak kan ik met zó’n inténse verliefdheid naar mijn kinderen kijken en zó ontíegelijk inméns trots zijn dat zij bij mij horen!!! Verliefdheid… zoals ik dat nog nóóit eerder gevoeld heb… hoezeer ik ook van hun vader hou….

Jonne Hannes en Robin Hanna Elisabeth,
jullie zijn het mooiste wat mij is ooit is overkomen
 en ik hou van jullie met héél mijn hart en ziel
zoals ik nog nooit van iemand gehouden heb!!!

(en jajaja, ‘t logje over de Efteling komt er echt nog wel aan!!!)

Ik merk dat ik minder schrijf over de ontwikkeling van Robin. Da’s jammer want dan heb je de kans dat ik ‘t gaat vergeten en dat wil ik uiteraard niet. Bij dezen dan maar ‘s ff ‘n updeetje.

In de box ligt ze vréselijk te kraaien en te draaien. Sinds ‘n week of 2 kan ze nu ook terugdraaien van buik naar rug en dat scheelt ‘n hoop frustratie bij haar, hihi. Ik heb ‘r afgelopen dagen ‘s avonds ‘s in de woonkamer op de vloer gelegd en ze begint nu ‘n btje te tijgeren. Zó grappig om te zien en ze heeft zélf ook ontzéttende lol. Daarnaast vertoont ze momenteel álle kenmerken van het krijgen van tandjes, yep, je leest ‘t goed, “ze vertoont de kénmerken”: schrale wangen, kwijlen, enórme spuitbroeken met de daarbij horende rode billen. Echt enórm rode, schrale, bijna kapótte billen die je bijna niet durft af te vegen, bang om haar pijn te doen. Maar die tandjes? hó maar! Geen bobbeltje, níx!

Ik dacht overigens dat ze nog al kieskeurig was wat betreft eten. Maar nou bleek van de week dat ‘r ‘n hakkeltje aan ‘t lepeltje zat en dat doet natuurlijk ontzéttend zéér als die uit je mond wordt gehaal. Gelijk weggeknetterd dat ding! Nu vindt ze alles weer helemaal okay… ja duh, vind je ‘t gék ;-)

Morgen ga ik met Hannah, Juliën en mijn kids naar Annemieke. Eindelijk is ‘t zo ver! Jah, ver is ‘t idd, toch zéker zo’n 160 km… ach, wat is ver hier in NL? En we hebben ‘t er héél graag voor over! Maargoed, dat is morgen, tót die tijd ‘n leuk pleatjuh onder ‘t motto: who’s your mama? ;-)

• Wilde Jonne niet eten en zat dus ‘s avonds nog láng aan tafel
• zijn Robin d’r waterpokken nu EINDELIJK gestagneerd… nu de korstjes nog wegkijken en dan hebben we eindelijk ons mooie meisje weer terug
• ging Jonne simultaan kleien met Gijs 
• werden ‘r weer hórdes foto’s gemaakt, zowel door ons als door Jonne
• zette ik weer diverse dingen op Marktplaats te koop
• kocht ik zelf “voah wènuggg”  ’n loopstoeltje voor Robin (nee wees niet bang, ze mag ‘r echt maar héél ff per dag in, maar ben door Sig overstag dat ‘t bést kan maar wél “met máte” uiteraard!!)
• bakte Jonne en ik koekjes… het bakken was érg leuk, het éten van de koekjes vonden we ‘n mínder groot succes ;-)
• konden we eindelijk weer ‘s normaal tv kijken, tjonge zelfs bóven is ‘t beeld kráákhelder
• ontvingen wij ‘t geboortekaartje van hun 3e dochter en bedacht ik me dat ik daar nog helemaal geen logje over heb geschreven.
• las ik ‘n práchtig logje bij vriendinnetje Maartje en wil ik haar laten weten dat ik aan haar denk…
• zat ik wederom regelmátig met haar tot erg laat te beppen
• ga ik nú ff ‘n tukje doen en bedenken wat ik Robin aan ga trekken als ze dinsdag naar de schoolfotograaf gaat.

Maandag waren we bij pufclub-vriendinnetje Yvonne op visite. Laeticia en Jonne hebben samen héérlijk geschommeld. Weet gelijk weer ‘n leuk cadeau voor Jonne’s verjaardag. We hebben de haken nog in ‘t kozijn van de tuindeur zitten van ‘n schommel die voor hém iig inmiddels wel te klein is maar natuurlijk tzt wél leuk is voor Robin.

Vandaag heb ik ‘n gesprek gehad met de directeur van de lagere school waar Jonne (en bij gebleken tevredenheid tzt ook Robin) waarschijnlijk wel naar toe gaat. Ik had namelijk van diverse meiden om me heen begrepen dat je daar rond déze leeftijd toch wel achteraan moet gaan omdat je anders wellicht niet meer bij bepaalde scholen naar keuze terecht kan. Dat bleek overigens héél erg mee te vallen. ‘n Half jaartje van tevoren is lang zát.
Mooie school. Modern gebouw. Van buiten niet zó maar van bínnen des te meer! En, niet onbelangrijk, staat goed aangeschreven bij de onderwijscommissie. Veel computers in de klassen, er is zélfs ‘n speciaal computerlokaal en naast de schoolborden zo’n whiteboard waar de laptop van de juf of de meester op aan is gesloten en waar ze dan (volgens mij zónder beamer) ook weer dingen op kunnen vertonen. Ben de naam ff kwijt hoe zoíets heet maar vond ‘t er wel stoer uitzien. ‘t Heet idd ‘n Smartboard, Gonda. Ik heb ‘t gevoel dat ik voor de vorm nóg wel ‘n school (of 2) moet gaan bekijken maar wat mij betreft gaat dit ‘m toch wel worden.

Robin doet sinds ‘n paar dagen haar uiterste best om van rug naar buik te draaien. Gaat nog nét niet helemaal zelfstandig maar met ‘n b’tje hulp lukt ‘t wel. Daarnaast is ze naar van álles om d’r heen aan ‘t grijpen en speeltjes aan ‘t pakken en kraait er op los. Echt superschattig om te zien.

Verder hebben we toch maar weer zo’n heerlijk zwembad voor in de tuin gekocht. We hádden al ‘n kleiner badje voor Jonne maar met dit weer is de verleiding toch wel érg groot om zélf ook in ‘n zwembad te kunnen hangen. Nah, laat die zomer nou maar komen! Gisteren en vandaag waren heerlijk! Wat mij betreft mogen er nog wel ’n paar graadjes bij en dan kan ik er iets beter mee leven dat we dit jaar, nét als 2 jaar terug wéér niet op vakantie gaan (al baal ik daar eerlijk gezegd wél van).

Deze week zijn de oudste 3 de hele week bij ons omdat hun moeder op vakantie is. Gisteren kwamen m’n ouders ook nog langs dus we hadden ‘n gezellig huis vol.

Nou kan ik wel ‘n héél verhaal gaan vertellen over hoe

• mijn vader en ik bij Karwei ’n tuinscherm gingen halen, 
• hoe we, om dat ding te vervoeren, een aanhangkar nodig hadden die je bij de Karwei  de eerste 2 uur gratis mag gebruiken
• dat er bij vooraf  telefonische ingewonnen informatie niet was verteld dat je voor ‘n 1-asser zélf een extra kentekenplaat moet meenemen
• dat er ook ‘n 2-asser stond waarvoor dat niet nodig is, maar die was kapot 
• wat voor ‘n ontzéttende sjaggie bitch er achter de “service” balie stond, die ons op haar meest charmante manier te kennen gaf dat het voorál onze eigen verantwoording was als we dan maar ‘n kartonnetje met ons kenteken op de aanhangkar zouden plaatsen. Dat je kans loopt dat de politie je daar ‘n gigántische bon voor geeft.
• dat haar (overigens wél sympathieke) collega’s van de afdeling tuinschermen de desbetreffende dame ook ‘n ongelofelijk k.w. vonden ;-)
• wat voor ‘n geklooi ‘t was om die aanhangwagen aan te koppelen
• dat de medewerkers ‘r zélf eigenlijk ook niet zo héél erg veel (lees: niets!) van begrepen
• dat Karwei er alleen ‘n paar touwtjes bij doet om goederen in de bak vast te zetten en géén spanbanden, nee, die kan je daar wél kopen, dát dan weer wel!

…maar je had er misschien bij moeten zijn om er de hilariteit van in te kunnen zien. ‘t Was ‘n héél karwei, dát is een feit. Maargoed, hij is ‘r.

Voorts hadden paps en mams gisterenavond ‘n bruiloftsfeestje dus opa en oma bleven ‘s avonds oppassen (ik vind Robin nog té jong om dat aan één van de oudste 3 over te laten).

En dat was ‘n leuk feestje! Heerlijk ouderwets in vóór* de kroeg aan ‘t witbier lekker kletsen met allerlei gasten. Op zich kende ik, buiten ‘t bruidspaar om, niet zo heel veel mensen. Maar dat maakte niet uit. Erik kwam veel bekenden-van-vroeger tegen en daar raakten we wel mee in gesprek.
*Het was voor mij de éérste keer in de kroeg sinds ‘t rookverbod. En ach, soms, bij dit soort gelegenheden vind ik ‘t nog wel ‘s lekker om ‘n peukie op te steken (ohhh, shame on me!). Daar had ‘t bruidspaar rekening mee gehouden (góm is zélf ook roker), veel mensen stonden lekker buiten bij, naast, onder ‘n partytent te kletsen. Niet alleen voor de rokers handig hoor, binnen was ‘t namelijk bést wel warm en daar speelde ‘n (overigens góed) bandje waardoor ‘n goed gesprek niet echt meer mogelijk was. Kortom, voor elk wat wils.

‘t Heeft ons iig doen beseffen dat we weer ‘s wat vaker de kroeg in moeten duiken. Hetzij samen, hétzij (als dan niet onafhankelijk van elkaar) met vrienden. Da’s namelijk al véél te lang geleden. ‘r Staat me overigens sowieso iets bij dat ik nog ‘s met haar en met haar bij Loetje zou gaan eten… pfff, als ik ‘r alleen al aan dénk begint m’n maag te knorren ;-)

Tot die tijd, ‘n geinig pleatjuh! ;-)

Het is weer voorbij. Vandaag was de laatste dag van mijn zwangerschaps-/bevallingsverlof. Jah, niet dat ik nu morgen naar m’n werk moet hoor. Mijn vorige baan was maar voor ‘n half jaartje. En eerlijk gezegd moet ik ‘r ook niet aan dénken om daar terug te moeten… maargoed, dat houdt wel in dat ik weer op zoek ben/moet.

Als ik heel éérlijk ben en ’t zal wel aan mij liggen hoor maar ik hoef eigenlijk niet zo nodig… financieel wel… jah, financieel móet ik helaas wel dégelijk maarreh… tja, ik heb dan ook geen opleiding voor ‘n functie waar ik áltijd al van gedroomd heb. Zou ook niet weten wat dat dan had moeten zijn.

Ik ben géén geboren schooljuf of verpleegster. En kapster of opticien heb ik ook nooit willen worden (nah, kapster ooit nog wel ‘s, héél vroeger, maar na ‘n infobezoek aan zo’n school destijds, was ik snel genezen ;-))
Iets binnen de audiovisuele media sprak me wel aan. Maar eigenlijk had ik géén idee waar je dan heen moest. Uitendelijk ben ik er wél ‘n soort van ingerold. En eerlijk is eerlijk: ik heb een tijd lang met héél veel plezier achter de schermen van diverse radio- en tv programma’s gewerkt (geloof me, ‘t is geen glitter en glamour zoals velen denken, voor de crew is ‘t toch écht gewoon hard aanpoten… maar meestal wél leuk!). Maarja, dat is altijd tijdelijk. En hoe je ‘t wendt of keert, ‘t gros van die bedrijven zit toch in Hilversum en Amsterdam én daar woon ik al ‘n tijdje niet meer. Overigens is daar ook geen part time werk in te vinden hoor.

Ik ben destijds na véle omzwervingen, maar ‘n secretaresse opleiding gaan doen. Daar schijn je altijd wel wat mee te kunnen. Maar echt boeiend vind ik ‘t zéker niet. Wellicht omdat ik nog geen boeiend bedrijf heb gevonden. Heb ook écht wel m’n kansen gehad hoor, wat betreft ‘t volgen van diverse opleidingen en cursussen maar onder ándere met dát soort dingen ben ik ‘n mééster in ‘t maken van de verkeerde beslissingen!

Kortom: na 38 jaar ben ik ‘r nog stééds niet achter wat ik beroepstechnisch wil worden.

Nougoed, genoeg geklaagd en zielig gedaan (wat ik overigens niet ben!!), ik moet gewoon weer op zoek naar ‘n leuke nieuwe part time (INFORMELE) secretariële functie en zodra ik die gevonden heb, laat ik ‘t jullie weten. Tips in de regio 010 zijn welkom!