Sinteklaasepoentjuh… *hips*

Wolle wolle tonne…

Niet 1 keer, niet 2 keer, niet 3 keer… eerder 10 keer…of 11… dat kan ook…daar wil ik vanaf zijn. Gááf man!

Dit is momenteel Jonne’s lievelings liedje cq -videoclipje. Und wir finden es auch supertoll!

ps: dat gebrom dat je op de achtergrond hoort, is van ‘t stoeltje waar Robin in zit, da’s zo’n trilstoeltje. Daardoor trilt ‘t tafelblad mee.

Het is 2002, Cat en Erik kennen elkaar nog niet zo héél erg lang. Zijn állebei hélemaal lijp van muziek en willen elkaar de mooiste nr.s laten horen.

Cat: heb jij “Canary in a Coalmine” van The Police?
Erik: nee, heb ik niet
Cat Erik: (ff achter zíjn comp, 5 minuten later) maar nú wel! ;-)

Met dít nr. realiseerde ik me pas écht wat de vele mogelijkheden van internet zijn. En daarnaast vind ik ‘t ‘n geweldig nr.

… dat Jonne ‘t boekje “het feest van Nijntje”  kan lezen bijna woord voor woord uit z’n hoofd kent

En ach ja, hij slaat wel ‘s ‘n woordje over, da’s waar. Maar persoonlijk smelt ik hier hélemaal bij weg…
behalve dan die práchtige stem van mijzelve er tussendoor…

maarja… er moet wát aan mankeren nietwaar?

Hé Sas, als je nou die armbewegingen bekijkt, heeft ze dan ‘n btje aanleg om dirigente te worden? ;-) Ze stopt ‘r iig veel expressie in. ‘t Zal wel ‘n héél dramátisch stuk zijn ;-)
ps: ‘t filmpje is ‘n btje donker want ‘s nachts gemaakt en met m’n telefoon dús daardoor niet de beste kwaliteit. Maar ach… kniesoor die daar op let, niewaar ;-)

 
Jonne is hélemaal verliefd op Nicky met het filmpje waarin ze speciaal voor hém liedjes heeft gezongen. Hij wil ‘t ook stééds weer bekijken en zingt dan ook iedere keer trouw mee. Het zijn ook nét die liedjes die hij zélf ook zo leuk vindt, dus dat heeft ze hélemaal goed uitgekozen. Alleen bij Poesje Mauw en Hondje Waf raakt ie aan ‘t eind een b’tje in de war omdat wij de tekst anders kennen, hihi.